เรื่อง วิศวะคนนี้แอบรักยัยเฉิ่ม
นามปากกา Cutebaby
แนวนิยาย นิยายรักวัยว้าวุ่น
ทุกครั้งที่มีคนเรียกเธอว่า “เฉิ่ม”
ผมจะหงุดหงิดขึ้นมาทันที
เพราะในความเป็นจริง มีแค่ผมเท่านั้น ที่รู้ว่า...
เธอซ่อนความน่ารักและความขี้อ้อนไว้มากแค่ไหน
พายุ หนุ่มวิศวะปี 4 หล่อ รวย เขาถูกโหวตให้เป็นหนุ่มแบดบอยประจำมหาลัย ด้วยลุกนิ่ง ๆ สาย ตาคมกริบ ที่ทำให้สาว ๆ ต่างคลั่งไคล้ ทั้งที่เรียนคณะวิศวะ แต่เขากลับชอบไปโผล่แถวคณะบัญชีอยู่บ่อย ๆ เหตุผลน่ะเหรอ… ก็แค่ต้องไปดูแล “น้องสาว” ที่ชื่อ ต้นตาล ลูกสาวเพื่อนสนิทของแม่ ลำพังแค่ "หน้าที่" พี่ชายแสนดี… มันก็คงไม่มีอะไร แต่ “น้องสาว” คนนี้ชักจะไม่ระวังตัวเกินไปแล้ว
ปล่อยให้ใครก็ไม่รู้เข้ามาใกล้ได้ง่าย ๆ แบบนั้นได้ยังไง
ยิ่งมอง… ยิ่งหงุดหงิด ยิ่งห้ามใจ… ยิ่งอยากเข้าไปจัดการ
สงสัยงานนี้ พี่ชายคนนี้คงต้อง “ดูแล” ให้จริงจังมากกว่านี้ซะแล้ว
สวัสดีครับเพื่อน ๆ นักอ่านทุกคน วันนี้ เจ้าบื้อ มีนิยายเรื่องใหม่แกะกล่องที่ขอบอกเลยว่าอ่านแล้วชอบมากกก จนต้องรีบมาบอกต่อด่วน ๆ ใครกำลังตามหานิยายแนวรั้วมหาลัย อ่านเพลิน ยิ้มแก้มแตก ไม่มีเบื่อ ต้องปักหมุดเรื่องนี้ไว้เลยครับ เป็นนิยายที่พล็อตเรื่องละมุนใจ เป็นแนวฟีลกู๊ดที่เปิดอ่านตอนไหนก็ไม่เบื่อ ไม่มีดราม่าหนัก ๆ ให้ปวดตับ มีแต่ความฟิน ความหวง และความตื้อแบบเนียน ๆ ของพี่ชายสายโหด (แต่โหมดอยู่ในโอวาทน้องสาว) บอกเลยว่าเจ้าบื้อชอบตัวละครอย่างพายุมากครับ เป็นผู้ชายที่มีหลายมิติระยิบระยับมาก เวลาอยู่กับต้นตาล (นางเอกที่น่ารักและนิสัยดีสุด ๆ) พี่พายุจะแปลงร่างเป็นพี่ชายที่แสนดี อบอุ่น ละมุนสายตา มองปราดเดียวก็รู้ว่ารักและเอ็นดูน้องสาวคนนี้เอามากๆ แสงความอบอุ่นแยงตาเจ้าบื้อไปหมดเลยครับ ไฮไลท์ที่ห้ามพลาดคือฉากที่พี่พายุอยู่กับพ่อนางเอก (พ่อติณณ์) จากหนุ่มนิ่งขรึมจะเปลี่ยนโหมดเป็นหนุ่มทะเล้น เจ้าเล่ห์ทันที ต้องมาคอยฟาดฟันและรับมือกับความขี้หวงลูกสาวขั้นสุดของพ่อติณณ์ บอกเลยว่าโบ๊ะบ๊ะและตลกมาก เคมีคู่นี้คือสีสันของเรื่องเลยครับ
พิกัดอ่านต่อ >>> #วิศวะคนนี้แอบรักยัยเฉิ่ม
#นิยายรักวัยว้าวุ่น #นิยายน่าอ่าน #รีวิวนิยาย #นิยายออนไลน์
ใครเสิร์ชหา “วิศวะคนนี้แอบรักยัยเฉิ่ม” แล้วลังเลว่าจะอ่านดีไหม ขอสรุปความรู้สึกหลังอ่านแบบไม่สปอยล์หนัก ๆ นะครับ เรื่องนี้เป็นนิยายรักวัยว้าวุ่นในรั้วมหาลัยที่อ่านง่ายมาก โทนหลักคือฟีลกู๊ด ยิ้ม ๆ เขิน ๆ ไม่ได้เน้นดราม่าตับพัง เหมาะกับคนอยากหาอะไรเบา ๆ ไว้อ่านก่อนนอนหรือช่วงพักจากงาน/เรียน พล็อตที่ทำให้ติดตั้งแต่ต้นคือความสัมพันธ์แบบ “พี่ชายจำเป็น” ของพายุ (หนุ่มวิศวะปี 4) กับต้นตาล (สาวบัญชีปี 1) ที่คนชอบเรียกว่า “ยัยเฉิ่ม” แต่พระเอกนี่แหละที่ออกอาการหงุดหงิดทุกครั้งที่ได้ยินคำนี้ เพราะเขาเห็นด้านน่ารัก ขี้อ้อน และความดีของเธอแบบที่คนอื่นไม่ทันสังเกต จุดนี้ทำให้ฟีลมันเป็นแนวแอบรักที่มีความหวงแบบมีเหตุผล ไม่ใช่หวงมั่ว ๆ อ่านแล้วรู้สึกว่าเคมีมันค่อย ๆ ไต่ระดับดี สิ่งที่ชอบมากคือคาแรกเตอร์พายุไม่ได้มาแนวหวานตลอดเวลา เขามีความนิ่ง ๆ แบด ๆ ตามฉบับหนุ่มฮอต แต่พออยู่กับต้นตาลจะเปลี่ยนโหมดเป็นคนอบอุ่น ดูแลเก่ง และ “ตื้อแบบเนียน” จนคนอ่านอย่างเรายิ้มไม่หยุด เหมือนเขาพยายามตั้งกฎให้ตัวเองว่าเป็นแค่พี่ชาย แต่พฤติกรรมมันเกินคำว่าพี่ไปไกลแล้ว อีกไฮไลท์ที่อยากป้ายยาคือฉากที่พายุต้องเจอกับพ่อติณณ์ (พ่อของนางเอก) เคมีคู่นี้เป็นสายคอมเมดี้ประจำเรื่องจริง ๆ จากพระเอกที่ปกตินิ่ง ๆ จะมีความทะเล้น เจ้าเล่ห์ และต้องรับมือโหมดหวงลูกสาวของพ่อ แบบอ่านแล้วขำออกเสียงได้เลย ใครชอบนิยายที่มีสีสัน ไม่ได้มีแค่หวานเลี่ยนอย่างเดียว น่าจะถูกใจ ถ้าถามว่าเหมาะกับใคร: เหมาะกับคนที่ชอบนิยายมหาลัย พระเอกสายหวง-ดูแลนางเอกเก่ง นางเอกนิสัยดีน่ารัก และอยากได้เรื่องที่อ่านเพลินไม่มีดราม่าหนัก ๆ ส่วนคนที่ชอบปมเข้ม ๆ หรือดาร์กมาก ๆ อาจจะรู้สึกว่าเรื่องนี้เน้นความละมุนมากกว่า โดยรวม “วิศวะคนนี้แอบรักยัยเฉิ่ม” เป็นงานฟีลกู๊ดที่ทำให้หัวใจเบาขึ้นจริง ๆ อ่านแล้วเข้าใจเลยว่าทำไมพายุถึงหวงต้นตาลขนาดนั้น ใครกำลังมองหานิยายน่าอ่านแนวรักวัยว้าวุ่น แนะนำให้ลองเปิดตอนแรก แล้วมีโอกาสไหลยาวแน่นอนครับ
