Includes the best horror works, selected by Ito Junji.
Read the investigation. It's a headache. Invite the godfather to read the comics.
And the cartoon we chose today is
The podium instead of the tab...
It includes the best horror work, selected by Ito Junji. Confused.
The headache is heavier than before. 🤣🤣🤣
Ito Junji, a writer we've seen lines since childhood, remembers reading hallucinatory human chairs to this day, is not comfortable sitting in massage chairs.
And this is the ultimate horror. How can you scare me?
These two volumes include nearly twenty short episodes, both frightening, eye-catching, and uniquely world-twisting, some of which are too plump or weird, but they are unique to him.
The charm is "haunting from the ordinary," a neat line detail so full of nightmares, disgust, and long-eyed. It can't be read and laid down because it's curious how far the distortion will take.
We particularly like "silent leave," which is supernatural, romantic and more tender than we think, unlike other horrors, the crux of our lives.
Somong, a real Japanese hallucination legend
Goodreads gave 3.6. We gave 4.
Includes Ultimate Horror Works, Selected by Ito Junji, Volumes 1-2, Luckpim Publishing
# Book review worth reading # review books # Book review # Bookworm # readgished
ถ้าใครเสิร์ชหาพวก “ภาพวาดผี”, “มังงะสยองขวัญ”, หรือ “อนิเมะผี” แล้วหลงเข้ามา บอกเลยว่าเล่มรวมของอิโต้ จุนจิชุดนี้เป็นจุดเริ่มที่ดีมาก เพราะมันไม่ได้หลอนแบบตุ้งแช่หรือพึ่งผีโผล่มาอย่างเดียว แต่เป็นความหลอนที่ค่อย ๆ ไต่ขึ้นจาก “เรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวัน” จนเรารู้สึกแปลก ๆ กับสิ่งเดิม ๆ ไปเลย สิ่งที่อยากแชร์เพิ่มคือ วิธีอ่านให้ได้อารมณ์ที่สุด: เราชอบอ่านตอนกลางคืนแบบไฟสลัว ๆ แล้วเว้นช่วงหลังจบแต่ละตอนสั้นนิดนึง เพราะหลายเรื่องจบแบบห้วน ๆ ตั้งใจทิ้งภาพติดตาไว้ให้เราไปจินตนาการต่อ จุดนี้แหละที่ทำให้ “ภาพวาด” ของเขาน่ากลัว—ไม่ใช่แค่หน้าผี แต่เป็นรายละเอียดใบหน้าบิดเบี้ยว รอยยิ้มผิดธรรมชาติ ผิวหนัง/เงา/เส้นผมที่จงใจวาดให้รู้สึกขยะแขยงนิด ๆ (เป็นความสยองแบบศิลปะมาก) ถ้าคุณชอบ “ภาพวาดผี” แบบเอาไปเป็นเรฟวาดรูปเอง แนะนำให้ลองสังเกต 3 อย่างจากเล่มนี้: 1) คอนทราสต์ขาวดำที่ทำให้หน้าดูแข็งและหลอน 2) การบิดสัดส่วน (ตา ปาก คาง) ให้เกินจริงนิดเดียวก็พอ 3) รายละเอียดเล็ก ๆ เช่นเส้นเลือด เหงื่อ ผมที่กระเซิง—พวกนี้ทำให้ความกลัวดู “จริง” ขึ้นมาก ส่วนคนที่มาตามหา “คลังมังงะสยอง…อ่านฟรี” อันนี้ขอแนะนำแบบปลอดภัยและถูกลิขสิทธิ์ดีกว่า: ลองเช็กโปรโมชันอีบุ๊ก/ทดลองอ่านบนร้านหนังสือดิจิทัลที่ถูกต้อง (บางช่วงจะมีตอนตัวอย่างให้อ่าน) หรือยืมจากห้องสมุด/เพื่อนสายมังงะก็ช่วยประหยัดได้เหมือนกัน แล้วค่อยตัดสินใจว่าชอบโทนนี้พอจะเก็บเล่มจริงไหม ถ้าอ่านเล่มรวมนี้แล้วอยาก “ไปต่อ” ด้วยอนิเมะแนวผี/หลอน (อารมณ์ไม่จำเป็นต้องจัมป์สแกร์) เราชอบเลือกดูจากองค์ประกอบเดียวกับที่ชอบในจุนจิ: ความพิกลจากชีวิตประจำวัน, จิตวิทยา, และบรรยากาศอึดอัด ลองไล่ดูอนิเมะสยองขวัญ/ลึกลับที่เน้น mood & tone และตอนสั้น ๆ จะเข้าทางมาก เพราะให้ความรู้สึกเหมือนอ่านรวมตอนสั้นในเล่มนี้ สุดท้าย ถ้าจะเริ่มจากเล่ม 1-2 จริง ๆ เราว่าเหมาะกับคนที่อยาก “ชิมหลายรส” ในครั้งเดียว: ทั้งความหลอนติดตา ความประหลาดแบบเหนือเหตุผล และบางตอนที่มีความละมุนปนเศร้าอย่าง “การลาจากที่เงียบงัน” อ่านจบแล้วจะเข้าใจเลยว่าทำไมชื่ออิโต้ จุนจิถึงถูกยกเป็นตำนานมังงะสยองขวัญญี่ปุ่น