When the mind is not its own
Don't leave peace in your heart to anyone.
The peace will gradually disappear.
When someone becomes the center of every feeling,
We began to look at ourselves through his existence.
Start measuring his own worth from what he gives.
And began to let his possibilities shape the whole world in our hearts.
To forget that these things were originally ours.
จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยตกอยู่ในสถานการณ์ที่ "ใจไม่ได้เป็นของตัวเอง" อย่างเต็มเปี่ยม เรามักเผลอให้ความสำคัญกับคนคนหนึ่งจนลืมว่า "ความสงบในใจ" นั้นเป็นของเราเอง ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะมอบให้หรือพรากไปได้ง่ายๆ เมื่อเรายึดติดความรู้สึกจากใครบางคนมากเกินไป เราเริ่มตั้งมาตรฐานตัวเองจากสิ่งที่เขาให้ เช่น ความรัก การยอมรับ หรือคำชม ซึ่งบางครั้งอาจจะไม่สมดุลกับความเป็นจริง สิ่งที่ผมเรียนรู้คือ การฝึกคืนความสงบให้กับตัวเองโดยไม่ฝากความรู้สึกไว้กับผู้อื่น การมี "โลกในใจ" ที่มั่นคงจากการยอมรับคุณค่าของตัวเอง คือกุญแจสำคัญที่ช่วยลดการยึดติดและทำให้เรามีชีวิตทางอารมณ์ที่สมดุลมากขึ้น บางครั้งเราควรถามตัวเองว่า "เรายังเป็นตัวเองอยู่ไหม" หรือ "เราเลื่อนความสุขออกไปเพียงเพราะยึดติดกับใครบางคน" การสร้างความสุขจากข้างในและมองเห็นคุณค่าในตัวเองก่อน จะช่วยให้เรามีความสุขที่ยั่งยืนและป้องกันความรู้สึกว่างเปล่าที่อาจเกิดขึ้นถ้าใจเราเป็นของคนอื่น ในความเป็นจริง การยึดติดความรู้สึกไม่ได้เป็นเรื่องผิด แต่ถ้ามันกลายเป็นภัยต่อความสงบในใจ เราควรที่จะปล่อยวางและหันมาดูแล "โลกในใจ" ของเราก่อน เพราะหัวใจที่เป็นของตัวเอง จะทำให้ชีวิตเรายืนหยัดผ่านเรื่องราวต่างๆ ได้อย่างมั่นคงและมั่นใจมากขึ้น