เขาไม่มีโอกาส ที่จะได้คุยอีก
เขาปล่อยให้ทิฐิอยู่ระหว่างกัน จนสายเกินไป
เขาจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่าทะเลาะกันเรื่องอะไร
แต่เขาจำได้ว่า ตอนนั้นไม่มีใครยอมใคร
ต่างคนต่างรอให้อีกฝ่ายเป็นคนกลับมาก่อน
จนวันนึงคนรักของเขาจากโลกใบนี้ไปแล้ว
เขาเสียใจที่คนรักจากโลกใบนี้ไป
เขาได้แต่โทษตัวเองว่า
สิ่งที่ขวางอยู่ระหว่างเขากับคนรัก
ไม่ใช่ปัญหาในวันนั้น
แต่เป็นทิ ฐิของตัวเอง









สายน้ำไหล่ไปไม่หวนคีนกลับ