ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ หลายคนมักกลับบ้านเพื่อขอพรและแสดงความเคารพต่อผู้ใหญ่ โดยเฉพาะกับพ่อแม่ที่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้กับลูกหลานมาตลอดชีวิต แต่ในปีนี้ หลายครอบครัวอาจมีสถานการณ์ที่ทำให้ลูกๆ ไม่สามารถกลับไปขอพรที่บ้านได้เหมือนเดิม เช่น สถานการณ์โรคระบาดหรือภารกิจส่วนตัว ซึ่งผมเองก็มีประสบการณ์คล้ายๆ กันที่ปีนี้ไม่ได้กลับไปกราบพ่อที่บ้าน ความรู้สึกคิดถึงลอยเข้ามามากมาย ผมจึงพยายามดูแลสุขภาพของตนเอง และส่งความรักความห่วงใยผ่านทางโทรศัพท์หรือวิดีโอคอล แม้จะไม่ได้อยู่ใกล้ชิด แต่ความเคารพและความรักก็ยังคงแน่นแฟ้นไม่เปลี่ยนแปลง การให้เป็นร่มโพธิ์ร่มไทร นอกจากเป็นการสะท้อนถึงการปกป้องดูแลแล้ว ยังหมายถึงการเป็นแรงสนับสนุนที่มั่นคงในชีวิตลูกหลาน นอกจากนี้เทศกาลสงกรานต์ยังเป็นเวลาที่ดีในการทบทวนความสัมพันธ์ในครอบครัว การส่งคำอวยพรให้คนที่เรารักปลอดภัยและสุขภาพแข็งแรง เป็นสิ่งที่สามารถทำได้ในทุกสถานการณ์ แม้ไม่ได้พบกันตัวต่อตัว ในยุคดิจิทัลนี้ เทคโนโลยีช่วยให้เรายังสามารถสื่อสารและเชื่อมต่อความรู้สึกดีๆ เหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นหากปีนี้ใครไม่ได้กลับบ้านไปขอพรพ่อแม่ อย่ารู้สึกผิดหรือน้อยใจ สามารถแสดงความรักและความเคารพผ่านทางช่องทางต่างๆ ที่ทำได้ สำคัญที่สุดคือใจที่คิดถึงและห่วงใยกันอย่างแท้จริง ซึ่งนั่นคือสิ่งที่พ่อแม่ต้องการที่สุดในทุกๆ คราวของเทศกาลสงกรานต์