กลางสายฝน

:ภาพเหมือนภาพยนตร์ที่สมจริงมากของหญิงสาวที่กำลังร้องไห้และเศร้าด้วยความเสียใจ ใบหน้าของเธอเหมือนกับรูปอ้างอิงทุกประการ (100% โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ทั้งใบหน้า ดวงตา โครงหน้า คิ้ว จมูก และริมฝีปาก) ผิวขาว ผมยาวสีดำทองเป็นลอนเล็กน้อย เธอสวมเสื้อครอปแขนกุดสีขาว ผมและเสื้อผ้าของเธอเปียกโชกจากฝนที่ตกหนัก เธอกำลังกำมือทุบกำแพงด้วยมือเปล่า สีหน้าของเธอเศร้ามาก แสดงถึงความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสและความเสียใจที่ไม่อาจควบคุมได้ แม้จะดูละเอียดอ่อนแต่รายละเอียดบนใบหน้ายังคงชัดเจนและเป็นธรรมชาติเหมือนในรูปอ้างอิง น้ำตาไหลปนกับหยาดฝนที่ไหลอาบแก้ม ดวงตาของเธอแสดงถึงความเศร้าอย่างสุดซึ้ง สีหน้าของเธอเศร้าด้วยความเสียใจ แสงจากไฟถนนที่ส่องประกายอย่างน่าทึ่งทำให้เธอดูโดดเด่น เน้นย้ำรายละเอียดของฝนที่ตกหนัก น้ำกระเซ็นและผนังเปียกสร้างอารมณ์ที่เข้มข้นและเหมือนภาพยนตร์โดยไม่เปลี่ยนลักษณะใบหน้า