WHAT TO DO

เช้าวันเสาร์ ฉันกับแฟนตื่นขึ้นมาพร้อมกับคำถามเดิม ๆ ว่า “จะกินอะไรดี” หลังจากช่วยกันคิดอยู่นานก็ยังเลือกไม่ได้ สุดท้ายเลยตัดสินใจขับรถออกไปก่อน ค่อยแวะหากินตามทาง จนมาหยุดที่ร้านก๋วยเตี๋ยวเล็ก ๆ ริมถนน หลังจากอิ่มท้องแล้ว บรรยากาศก็ดูเหมือนชวนให้เราอยากขับเล่นต่อ ขับไปขับมาไม่นานก็หลงมาถึงจังหวัดกาญจนบุรีแบบไม่ทันตั้งตัว

ขณะกำลังชมวิวถนนเลียบภูเขา แฟนก็เอ่ยขึ้นว่า “ไปปิล็อกกันเถอะ” ทั้งที่ตอนนั้นบ่ายสามสี่โมงเย็นแล้ว ฉันลังเลอยู่บ้างแต่ก็ตัดสินใจไปตามคำชวน ระหว่างทางเราผ่านผาสูง เขาสลับซับซ้อน วิวธรรมชาติสวยงามมาก กระทั่งถึงทางขึ้นปิล็อก ท้องฟ้าก็มืดลง ถนนแคบและไม่มีไฟส่องสว่าง มีเพียงแสงไฟหน้ารถที่ตัดผ่านความมืด แต่ในความน่ากลัวนั้นกลับทำให้เราได้เห็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาวชัดเจนอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เราเปิดซันรูฟ มองดาว พร้อมสายลมเย็น ๆ ที่พัดเข้ามา รู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในอีกโลกหนึ่ง

จนในที่สุดก็ถึงหมู่บ้านปิล็อกตอนสามสี่ทุ่ม หมู่บ้านมืดเงียบ ร้านค้าปิดหมด อากาศเย็น แต่ยังคงความอบอุ่นด้วยแสงตะเกียงที่วางไว้บนสะพานไม้กลางหมู่บ้าน เราสองคนเดินเล่นไปเรื่อย ๆ จนเจอร้านขายแผ่นไม้สำหรับเขียนข้อความไปห้อยบนสะพาน เราจึงซื้อมาเขียนด้วยกันว่า “ครั้งหน้าเราจะมาให้ไวกว่านี้” ก่อนนำไปห้อยไว้เป็นร่องรอยความทรงจำ

เมื่อหาที่พักไม่ได้ เราตัดสินใจขับรถลงเขากลางดึก โชคดีที่มีรถอีกคันขับนำลงมาด้วย ทำให้ไม่วังเวงนัก แต่แล้วเรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อไฟเตือนน้ำมันขึ้น สัญญาณ Fuel Low ทำเอาใจเต้นแรงเพราะเส้นทางเปลี่ยวไม่มีปั๊มน้ำมันเลย กว่าหลายกิโลที่ลุ้นกันแทบหายใจไม่ทั่วท้อง จนในที่สุดก็เห็นปั๊มแรก แต่แฟนดันขับเลยไป! ความตึงเครียดยิ่งเพิ่มขึ้น แต่เคราะห์ดีที่ด้านหน้ามีปั๊มอีกแห่งรออยู่ เราจึงรอดมาได้อย่างโล่งอก

คืนนั้นเรากลับถึงหอตอนตีสอง เหนื่อยแต่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ทริปที่เริ่มต้นด้วยความหิวและการตัดสินใจแบบไม่มีแผน กลับกลายเป็นหนึ่งในการเดินทางที่น่าจดจำที่สุด ถึงจะยังงง ๆ ว่า “ไปทำไมปิล็อก” แต่ก็กลายเป็นคำตอบในใจว่า เพราะบางครั้งความทรงจำที่ดีที่สุด มักเกิดขึ้นจากการเดินทางที่ไม่ได้ตั้งใจนั่นเอง

#เที่ยวปิล็อก #lemon8ไดอารี่ ปิล๊อก