ในวันที่ฝนพรำ
ในช่วงวันที่ฝนพรำ บางครั้งความเงียบและสายฝนที่ตกลงมาเบาๆ สามารถช่วยให้เราได้ทบทวนและโอบกอดความเป็นตัวเองในแบบที่สบายใจที่สุด สำหรับผมแล้ว การยอมรับตัวเองในทุกเวอร์ชั่นนั้นสำคัญมาก เพราะเราทุกคนล้วนมีช่วงเวลาที่รู้สึกไม่สมบูรณ์แบบหรือเหนื่อยล้า การฝึกให้ตัวเอง "จงเป็นตัวเอง" อย่างแท้จริงไม่ได้หมายความว่าเราต้องเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ แต่คือการยอมรับและรักตัวเองในทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นวันที่มีความสุขหรือวันที่รู้สึกเหนื่อยล้า วิธีหนึ่งที่ผมมักทำในวันที่ฝนพรำ คือการตั้งใจเอาเวลานั้นมาโอบกอดตัวเองและปล่อยใจให้สงบ ไม่รีบร้อนและไม่ตัดสินตัวเอง ความสุขไม่ได้มาจากแรงกดดัน หรือการต้องทำตัวให้ดูดีอยู่เสมอ แต่เกิดจากการที่เราเข้าใจและรักตัวเองทุกๆ วัน นี่คือเวอร์ชั่นของตัวเองที่มีความสุขที่สุด และสบายใจที่สุด นอกจากนี้ ยังแนะนำให้ลองเขียนบันทึกหรือจดบันทึกความรู้สึกในวันนั้นๆ เพื่อเป็นการบันทึกการเติบโตของใจและตัวเอง การได้เห็นพัฒนาการที่ดีขึ้นไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหน จะช่วยเสริมสร้างความมั่นใจและกำลังใจได้มากขึ้นในวันต่อๆ ไป เพราะในทุกช่วงเวลาของชีวิต ไม่ว่าจะเป็นวันที่ฝนพรำหรือแดดออก เราควรจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของตัวเองและรักตัวเองอย่างไม่มีเงื่อนไข





























