มีคุณลุงลุกให้นั่งบนMRT
✨วันนี้จะมาเล่าเรื่องที่เคยประทับใจเกี่ยวกับคนในสังคมที่เคยเจอให้ฟังนะคะ✨
ตอนนั้นเป็นเรื่องราวสมัยตอนที่เราทำงานอยู่กรุงเทพ ปกติแล้วเราจะต้องนั่ง MRT ไปทำงาน แต่มีช่วงหนึ่งที่เข่าเราหลุด 😱ซึ่งเกิดจากอุบัติเหตุทำให้ต้องใส่เฝือกนานเป็นเดือน
หลังจากถอดเฝือกแล้ว แม้ว่าขาเราจะยังเจ็บอยู่ แต่ถ้าคนทั่วไปมองมาก็จะดูไม่ค่อยออกว่าเคยใส่เฝือกมาก่อน ในบางครั้งเราจะพันเข่าไว้บ้างแต่ด้วยความอึดอัดบางทีเราก็ไม่ค่อยได้พันเข่า🙁
มีอยู่วันนึงหลังจากเราเลิกงาน เราก็นั่ง MRT กลับบ้านตามปกติ แต่ว่าวันนี้คนเยอะนิดนึงก็เลยไม่มีที่นั่ง ระหว่างที่เรากำลังเจ็บเข่าก็คิดแค่ว่าฝืนยืนไปจนถึงคงไม่เป็นไร😞
🥺ทันใดนั้นก็มีคุณลุงคนนึงลุกให้เรานั่ง
เราบอกกับคุณลุงเพราะเห็นว่าเค้าเป็นคนมีอายุแล้วว่า “ไม่เป็นไรคุณนั่งเถอะ” แต่เขาก็ยืนกรานว่าจะให้เรานั่งเพราะว่าเราเจ็บเข่า
เราตกใจแล้วก็รู้สึกประทับใจมากที่เค้าสังเกตุเห็นว่าเราเจ็บเข่า ทั้งที่คนรอบตัวไม่มีใครสังเกตเลย ที่นั่งคุณลุงก็ไม่ใช่ที่นั่งสำหรับคนเจ็บและคนท้องด้วย แถมคุณลุงก็ยังเป็นคนมีอายุแล้ว
🎩นอกจากนี้คุณลุงยังใส่สูทผูกเ น็คไทดูเท่ห์มากด้วย ไม่รู้ว่าทำงานอะไรเหมือนกันนะคะ อาจจะทำงานธนาคารละมั้ง ซึ่งตรงนี้เราก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่จำคุณลุงได้เลยเพราะคุณลุงใส่สูทเลยดูต่างจากคนทั่วไป
🍬เราก็เลยพยามหาขนมในกระเป๋าเอามาให้คุณลุงแต่คุณลุงปฏิเสธที่จะรับ
🎩คุณลุงบอกว่าคุณลุงใกล้ลงแล้ว ให้เรานั่งได้เลยไม่ต้องเกรงใจ
เราก็เลยได้ที่นั่งค่ะ แต่ปรากฏว่าหลังจากนั้นคุณลุงก็ไม่ลงซักที จนไปลงทีเดียวสถานีเดียวกับเราที่เตาปูน ซึ่งไกลมากๆ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองไม่ได้ลงใกล้แต่ก็ยังให้เรานั่งแทน ช่างเป็นคนที่มีน้ำใจมากเลย🥹
เพราะเป็นสิ่งประทับใจที่สามารถจำได้แม้ว่าจะเวลาผ่านไปแล้ว ก็เลยอยากมาเล่าให้ทุกคนฟังค่ะ😇
😊บางครั้งการเจอคนใจดีในสังคมก็ทำให้เรารู้สึกว่าโลกนี้น่าอยู ่มากขึ้น ต่อให้เขาไม่รู้จักเราหรือเราไม่รู้จักเขา ถ้าเราได้ช่วยเหลือคนที่กำลังลำบากแม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยที่เราทำได้ แต่ความประทับใจก็จะอยู่กับอีกคนไปนานเลยนะคะ
เหมือนกับสิ่งที่คุณลุงทำ เพียงแค่ลูกให้คนเจ็บเข่านั่งก็กลายเป็นความทรงจำที่น่าประทับใจยาวมาจนถึงทุกวันนี้ค่ะ🙂
ใครมีความประทับใจคล้ายๆกับเราบ้างมั้ยคะ
#เล่าเรื่องตัวเอง #เรื่องประทับใจ #ประสบการณ์ชีวิต #เรื่องดีต่อใจ
การได้พบเจอคนใจดีในสังคมเป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกอบอุ่นหัวใจและมีความหวังในความดีของมนุษย์ เรื่องราวของคุณลุงที่ลุกให้นั่งบนรถไฟฟ้า MRT แม้ว่าตัวเองจะเป็นคนมีอายุและต้องเดินทางไกลจนถึงสถานีเดียวกับผู้เขียน ถือเป็นตัวอย่างที่ดีของน้ำใจในสังคมเมืองที่เร่งรีบ ผู้เขียนเล่าว่าตัวเองเคยประสบอุบัติเหตุเข่าหลุดจนต้องใส่เฝือกนานหลายเดือน หลังถอดเฝือกแม้ว่าภายนอกจะไม่เห็นอาการเจ็บชัดเจน แต่ความรู้สึกเจ็บยังคงอยู่ การยืนในยานพาหนะสาธารณะในช่วงเวลาที่คนแน่น ๆ โดยไม่มีที่นั่งจึงเป็นเรื่องที่เจ็บปวดและลำบากมาก จนกระทั่งคุณลุงที่แต่งตัวดูเรียบร้อย ใส่สูทผูกเน็คไท สังเกตเห็นและลุกให้ที่นั่ง แม้ว่าที่นั่งนั้นไม่ได้สงวนสำหรับผู้เจ็บป่วยหรือหญิงตั้งครรภ์ก็ตาม น้ำใจที่คุณลุงมีให้ นอกจากจะช่วยแบ่งเบาความเจ็บปวดทางร่างกายแล้ว ยังส่งผลทางจิตใจ ทำให้ผู้เขียนรู้สึกอบอุ่นและประทับใจอย่างลึกซึ้ง ทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ความเอาใจใส่แบบนี้เป็นสิ่งที่เราทุกคนสามารถทำได้ในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นการช่วยถือของ แบ่งที่นั่ง หรือแม้แต่แค่รอยยิ้มให้กันหรือคำพูดให้กำลังใจ นอกจากนี้ การให้ที่นั่งแก่ผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือบนระบบขนส่งสาธารณะยังเป็นการแสดงออกถึงความรับผิดชอบต่อสังคมและความเข้าใจซึ่งกันและกัน ซึ่งจะช่วยสร้างสังคมให้น่าอยู่มากขึ้น แม้ในเมืองใหญ่ที่ผู้คนอาจจะเร่งรีบและห่างเหินกันก็ตาม สุดท้ายนี้ หากมีโอกาสพบเจอสถานการณ์ที่ใครสักคนต้องการความช่วยเหลือ แม้จะเล็กน้อย อย่าลังเลที่จะยื่นมือให้ ความประทับใจและความสุขที่เกิดขึ้นอาจจะคงอยู่กับเขาหรือเธอไปนานแสนนาน เหมือนที่ผู้เขียนได้เก็บความทรงจำนี้ไว้ในใจตลอดมา หวังว่าเรื่องราวนี้จะเป็นแรงบันดาลใจให้กับทุกคนในการแสดงความมีน้ำใจต่อกันในสังคม แม้แต่ในสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ดูเหมือนไม่มีความหมาย แต่กลับเป็นความทรงจำที่ยิ่งใหญ่สำหรับผู้รับ
น่าชื่นชมคุณลุงที่สังเกตุเห็นอาการผิดปกติ แล้วมีนํ้าใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้การช่วยเหลือครับ ยุคนี้คนที่มีคุณธรรมจริยธรรมยิ่งหายากขึ้นเรื่อยๆ