เคยคิดไหมครับว่าการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานอย่างรถไฟฟ้าและรถไฟความเร็วสูง อาจไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อแก้ปัญหารถติดหรืออำนวยความสะดวกการเดินทางเท่านั้น แต่ซ่อนแผนการทางธุรกิจที่ซับซ้อนอยู่เบื้องหลัง จากประสบการณ์และการสังเกตการณ์พื้นที่ในอีสานตอนล่าง พบว่าโครงการรถไฟฟ้าได้ถูกวางเส้นทางอย่างที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับความต้องการของผู้คนในพื้นที่ โดยมีข้อสังเกตว่าเส้นทางไปแวะที่ดินในพื้นที่ที่แต่เดิมราคาถูกมาก กลุ่มทุนใหญ่ได้ใช้ข้อมูลวงในในการเข้าซื้อที่ดินจำนวนนับไม่ถ้วนในราคาหลักสิบบาทต่อตารางวา จากนั้นก่อสร้างโครงการโครงสร้างพื้นฐานมูลค่าหลายร้อยล้านบาทผ่านพื้นที่นั้น ทำให้ราคาที่ดินพุ่งสูงขึ้นในทันทีหลายร้อยเท่า นี่คือยุทธศาสตร์ที่แยบยลในการเปลี่ยนที่ดินธรรมดาให้กลายเป็นทรัพย์สินมีมูลค่าสูง เพียงแค่รถไฟวิ่งผ่าน ชาวบ้านและผู้โดยสารธรรมดากลายเป็นผู้เสียโอกาส ต้องเผชิญกับราคาที่อยู่อาศัยและที่ดินที่แพงขึ้นอย่างรวดเร็ว ในขณะที่กลุ่มทุนรอรับผลกำไรจากการถือครองแลนด์แบงก์อย่างเงียบๆ สิ่งนี้ชวนให้ตั้งคำถามว่าโครงการพัฒนาเหล่านี้แท้จริงเพื่อประโยชน์ส่วนรวมหรือเพื่อผลประโยชน์เฉพาะกลุ่มทุนใหญ่ และเราคนธรรมดาจะยังมีที่ยืนในแผนพัฒนาแบบนี้หรือไม่? การใส่ใจและรับรู้ข้อมูลเชิงลึกเหล่านี้ เป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้เราตาสว่าง และร่วมกันสร้างความเปลี่ยนแปลงที่เป็นธรรมมากขึ้นได้ในอนาคต