Before being merciful to others... don't forget to be merciful to yourself.💕
Many people are taught to be good.
To sacrifice.
To be patient.
Always understand others.
Until one day...
We forgot to ask ourselves
"Can we do it?"
We try to forgive those who hurt.
But never forgive yourself.
We comfort everyone.
But let your own heart break quietly.
A kindness that doesn't extend to itself.
Not goodness.
But it is self-harm in the name of goodness.
Self-mercy
Not selfishness.
But is to accept that
We are human.
Have a weak day
Have a tired day
And have a day that needs a break.
If we still force to smile, even if the heart cries
If we still forgive the wound, it's still fresh.
If we still help others even though we are sinking
That mercy...
Could become a burden, not a power.
Be merciful to yourself first.
Dare to say, "No."
Dare to retreat from what hurts the heart
Dare to love yourself. Even no one understands.
Because of true mercy.
Must start with a heart that is not neglected.
And when we take good enough care of ourselves,
The kindness we give to others.
Will come out of willingness
Not a compulsion.
Before embracing the whole world.
Don't forget to embrace yourself first.
Credit Life Quote Page
จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการเมตตาตัวเองนั้นเป็นสิ่งที่หลายคนมองข้ามเพราะถูกสอนให้เอื้อเฟื้อต่อผู้อื่นก่อนเสมอ แต่เมื่อไม่ได้พักผ่อนหรือดูแลใจตัวเองเลย รู้สึกเหมือนแบกภาระมากจนกดดันและเหนื่อยล้า การให้เวลากับตัวเองเพื่อพักผ่อนหรือยอมรับความรู้สึกเหนื่อยบ้าง จะช่วยให้เรามีพลังและความสงบภายในที่จะดูแลผู้อื่นอย่างแท้จริง การเมตตาตัวเองไม่ใช่เรื่องของความเห็นแก่ตัว แต่เป็นการยอมรับว่ามนุษย์ทุกคนมีข้อจำกัดและต้องการพัก เมื่อเราก้าวข้ามความรู้สึกผิดที่อาจเกิดขึ้นจากการบอกตัวเองว่า “ไม่ไหว” หรือ “ขอพักก่อน” เราจะเริ่มเข้าใจว่าเป็นการรักตัวเองในแบบที่แท้จริง ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องฝึกฝนโดยใช้ความอดทนและความเข้าใจต่อตัวเอง หลายครั้งที่รู้สึกว่าต้องเข้มแข็งและยิ้มต่อผู้อื่นให้ได้ แม้ในใจจะเจ็บปวด แต่จริงๆ แล้ว การฝืนทำเช่นนั้นบ่อยครั้งอาจกลายเป็นภาระซึ่งทำให้หัวใจเราอ่อนแอและหมดแรง ความเมตตาที่เปี่ยมด้วยพลังจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อใจเราไม่ถูกทอดทิ้ง ไม่ได้ละเลยความต้องการและขีดจำกัดของตนเอง สุดท้ายนี้ การที่เราจะโอบกอดผู้อื่นได้อย่างแท้จริง ต้องเริ่มจากการโอบกอดและเมตตาตัวเองก่อน การรักและดูแลใจตัวเองจะทำให้เราเป็นแหล่งพลังในการแบ่งปันความรักและความเมตตาให้กับโลกใบนี้ได้อย่างยั่งยืนและมีความสุขอย่างแท้จริง
