一部の人々。。。

จากประสบการณ์ส่วนตัว การเรียนรู้ที่จะรู้จัก ‘พลังของการให้’ ไม่ได้หมายความว่าเราต้องให้มากจนหมดตัว แต่คือการให้ด้วยใจจริงและเลือกให้กับคนที่เห็นคุณค่าในน้ำใจนั้น การพบเจอคนที่ตอบแทนด้วยความขอบคุณ แม้เพียงสิ่งเล็กน้อย ก็ทำให้เรารู้สึกอบอุ่นและมีแรงใจต่อไป ในทางตรงกันข้าม การให้กับคนที่ไม่เห็นค่าหรือไม่แสดงความขอบคุณกลับ ทำให้เรารู้สึกหมดแรงและบางครั้งอาจรู้สึกเจ็บปวด การเรียนรู้ที่จะตั้งขอบเขตของการให้จึงสำคัญ เช่น การสังเกตพฤติกรรมและทัศนคติของคนรอบข้าง เพื่อไม่ให้พลังงานของเราถูกใช้ไปโดยเปล่าประโยชน์ นอกจากนี้ การให้ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องใหญ่หรือต้องใช้ทรัพยากรมากมาย บางครั้ง ‘หยดน้ำใจ’ หรือคำพูดดี ๆ เพียงเล็กน้อยก็ทําให้คนรอบข้างรู้สึกดีและอบอุ่นใจที่สุดได้ การให้คือการสื่อสารความรักและความห่วงใยที่เห็นคุณค่าในชีวิต ไม่ใช่การแลกเปลี่ยนที่หวังผลตอบแทนเพียงอย่างเดียว ท้ายที่สุด การให้และการได้รับการตอบแทนด้วยความเห็นคุณค่ามีผลต่อความสัมพันธ์และพลังบวกในชีวิตประจำวันของเรา เหมือนบทความได้เตือนใจให้เราอย่า ‘เสียพลัง’ กับคนที่ไม่เคยรู้จักคำว่าขอบคุณ และอย่ารู้สึกผิดเมื่อต้อง ‘หยุดให้’ กับคนที่ไม่เห็นคุณค่า สิ่งเหล่านี้คือบทเรียนที่สอนให้เราเห็นคุณค่าตัวเองและรักษาความสัมพันธ์ที่สร้างสรรค์ในชีวิต