いい人なら疲れます。

การเป็นคนดีในสังคมไม่ใช่เรื่องง่ายเสมอไป เพราะต้องแลกมาด้วยความเหน็ดเหนื่อยและเสียสละมากมาย หลายครั้งผมเองเคยรู้สึกอ่อนล้าเมื่อพยายามเป็นคนที่คอยช่วยเหลือและประคับประคองคนรอบข้างให้รู้สึกดี ทุกการเงียบ เลือกที่จะไม่ต่อล้อต่อเถียง หรือเก็บอารมณ์ไว้เพื่อรักษาความสงบ ล้วนแต่เป็นการเสียสละที่ไม่ค่อยมีใครเห็นคุณค่าอย่างแท้จริง แต่สิ่งเหล่านี้คือหัวใจของคำว่า ผู้เสียสละ ผู้สร้าง และผู้ให้ คนที่ยอมเหนื่อยเพื่อให้ผู้อื่นอยู่ดีมีสุขได้รับสมญานามว่าเป็น #ผู้เสียสละ ซึ่งนอกจากความหลงใหลในความดีแล้ว ยังต้องมีความอดทนและเข้าใจถึงความสำคัญของความสงบเรียบร้อยในครอบครัวหรือชุมชน คนที่เงียบเพื่อให้เกิดความสงบจึงกลายเป็น #ผู้สร้าง ความสามัคคีและความสุขร่วมกัน เช่นเดียวกับผู้ที่เก็บอาการเพื่อให้คนรอบข้างสบายใจ คือ #ผู้ให้ ที่คอยเติมเต็มความรักและกำลังใจให้กันและกัน บทบาทเหล่านี้ไม่แตกต่างจากภาพของ #เทพธิดา หรือ #เทวดาประจำเรือน ที่อยู่เบื้องหลังการดูแลและประคับประคองทุกคนจนทุกฝ่ายได้รับความสุขและความสงบ การเป็นเช่นนี้ต้องเสียสละและเหนื่อยหน่อยจริงๆ แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือความรักและความผูกพันที่แน่นแฟ้น ผมขอแชร์ประสบการณ์ตรงที่เคยรับบทเป็นผู้ให้ในครอบครัว การวางใจและเลือกเปิดใจรับฟังโดยไม่ตัดสิน ทำให้ความสัมพันธ์ในบ้านมีความอบอุ่นและเข้าใจกันมากขึ้น แม้จะเหนื่อยบ้างแต่ก็ทำให้รู้สึกมีคุณค่าและมีความสุขมากกว่าที่เคย ดังนั้น การเป็นคนดีต้องยอมเหนื่อยและอดทนหน่อย แต่ความสุขที่สะสมจากการเสียสละและการให้ คือของขวัญล้ำค่าที่หาไม่ได้ด้วยเงินทอง ขอบคุณยายจันทร์ ข้างวัด ที่เตือนใจให้เราเห็นคุณค่าของผู้เสียสละเหล่านี้ และให้ทุกคนไม่ลืมที่จะดูแลตัวเองควบคู่ไปด้วย