หลายคนอาจเคยเห็นคำว่า “Kanzake (燗酒)” แล้วสงสัยว่ามันต่างจากสาเกเย็นยังไง จากที่ไปเข้ากิจกรรม The Art of Kanzake ที่ SAKE FOREST Rain Hill มา สิ่งที่รู้สึกได้ชัดที่สุดคือ “การอุ่น” ไม่ได้มีไว้แค่ทำให้ดื่มง่ายขึ้น แต่เป็นเหมือนการปรับโทนกลิ่นและเนื้อสัมผัสของสาเกให้เข้ากับช่วงเวลา อากาศ และอาหารเลย Kanzake คือสาเกที่ถูกทำให้อุ่น (ไม่จำเป็นต้องร้อนจัด) โดยไอเดียหลักคือการคุม “อุณหภูมิ” ให้เหมาะกับสไตล์สาเก ซึ่งพอได้ลองอุ่นทีละระดับ จะเริ่มจับทางได้ว่าอุณหภูมิส่งผลกับ 3 อย่างนี้มากที่สุด 1) กลิ่น: ตอนอุ่นขึ้น กลิ่นข้าว/ธัญพืช/ถั่ว หรือโทน umami มักเด่นขึ้น บางตัวจะหอมละมุนขึ้น แต่บางตัวถ้าอุ่นเกินไปกลิ่นแอลกอฮอล์อาจชัดจนกลบรายละเอียด 2) รสชาติและความหวาน-เปรี้ยว: อุ่นแล้ว “ความกลม” มักมาแทนความคมของความเปรี้ยวหรือความฝาด ทำให้บางตัวรู้สึกนุ่มและหวานขึ้นเล็กน้อย แต่ถ้าร้อนเกิน อาจรู้สึกแห้งและสากที่ปลายลิ้นได้ 3) สัมผัส (texture): อุณหภูมิที่ต่างกันทำให้ body เปลี่ยนจริงๆ แบบที่วิทยากรย้ำในคลาส พออุ่นในระดับพอดี สาเกจะดู “เนียน” และ “หนา” ขึ้น เหมาะกับการจิบช้าๆ มาก ทริคที่ได้จากการลองเอง: ถ้าอยากเริ่มทำ kanzake ที่บ้าน ให้เริ่มจากอุ่นแบบค่อยเป็นค่อยไป (ไม่ต้องเดือด) แล้วชิมทุกครั้งที่อุณหภูมิเปลี่ยน จะสนุกตรงที่เราได้หา “จุดที่ใช่” ของสาเกขวดนั้นๆ เพราะขวดเดียวกันพออุ่นต่างระดับ ฟีลลิ่งต่างกันเหมือนได้ชิมคนละเวอร์ชัน เรื่องการจับคู่กับอาหารก็เป็นอีกจุดที่ทำให้เข้าใจ kanzake มากขึ้น โดยเฉพาะสาเกจากคิวชูที่มีคาแรกเตอร์ชัด พออุ่นแล้วโทน umami ขึ้น ทำให้เข้ากับอาหารรสเค็ม มัน ย่าง หรือเมนูที่มีซอสได้ดี (เช่นปลาย่าง เกลือ/ซีอิ๊ว เมนูหม้อไฟ หรือของทอด) และถ้าใครชอบกินช่วงอากาศเย็นๆ การจิบสาเกอุ่นจะยิ่งเข้าบรรยากาศ ถ้าคุณเสิร์ชคำว่า kanzake แล้วอยากเริ่มต้นแบบไม่งง แนะนำให้มอง 2 อย่างก่อนคือ “สไตล์สาเก” และ “อุณหภูมิที่ตั้งใจ” แล้วค่อยปรับตามลิ้นตัวเอง พอได้ลองแบบเวิร์กช็อปจะยิ่งเห็นภาพว่า WHY SAKE WAS WARMED? เพราะมันเป็นอีกวิธีทำให้สาเกเล่าเรื่องได้ต่างออกไปจริงๆ