"Why do we like people who don't like us?"
Have you ever wondered
Why are we
"Like people who don't like us"
Both know
That he didn't choose us.
But we returned
Choose him anyway
The truth is,
It's not love.
But it is.
"The mechanism of the brain."
Our brains.
Will give value to what
"Hard to get."
The more he is indifferent
The more uninterested
The more the brain thinks
"This must be valuable."
And the more you want
It's like a game
That's even harder.
The more you want to win
You don't want him more.
You just
Don't want to be someone
"Not chosen."
And that's it.
Is the reason
That you still feel.
With people
Never felt it for you. 🧠
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยเจอเรื่องรักข้างเดียว ผมพบว่าการที่เราชอบคนที่ไม่ชอบเรา มันไม่ใช่ความรักแท้จริงแต่เป็นกลไกทางสมองที่เรียกว่า ‘การไล่ล่า’ หรือ ‘chase’ สมองของเราจะให้ค่ากับสิ่งที่ยากจะได้มา ยิ่งถ้าเขาเฉยชา ไม่สนใจ เรากลับยิ่งรู้สึกว่าเขาต้องเป็นสิ่งที่มีค่ามากๆ ซึ่งเหมือนกับเกมที่ยิ่งยากก็ยิ่งอยากชนะ ในช่วงที่ผมรู้สึกแบบนี้ ผมลองสังเกตตัวเองว่าความรู้สึกนี้ไม่ได้เกิดจากความรักแท้ ๆ แต่เป็นความกลัวการถูกปฏิเสธ หรือไม่อยากเป็นฝ่าย ‘แพ้’ ในการเลือกนั้น การยอมรับความจริงว่าเขาไม่เลือกเราเป็นเรื่องสำคัญ เพราะการตามใจสมองไปกับความคิดว่า 'ต้องได้เขา' อาจทำให้เราจมอยู่กับความเจ็บปวดโดยไม่รู้ตัว ด้วยวิธีการที่ช่วยให้ผมก้าวผ่านจุดนี้ได้คือ การหันมารักตัวเองและตั้งคำถามว่า สิ่งที่เราตามหาในความสัมพันธ์จริงๆ คืออะไร การตัดสินใจเลือกคนที่เคารพเรา และอยากอยู่กับเราอย่างจริงใจจะช่วยให้เรามีสุขภาพจิตที่ดีขึ้น ทั้งนี้ การเรียนรู้กลไกของสมองในการประเมินค่า 'สิ่งที่ได้มายาก' ช่วยให้เราตั้งสติกับการตัดสินใจเรื่องรัก และรู้จักแยกแยะความรู้สึกจริงจากความคิดที่ถูกสมองลวง ท้ายที่สุด ความรักที่ดีควรมาจากความรู้สึกที่สองฝ่ายเห็นค่ากันและกัน ไม่ใช่เพียงแค่การไล่ล่าเพื่อเป็นผู้แพ้หรือผู้ชนะในเกมของความรู้สึกนี้ ดังนั้นเราควรให้โอกาสตัวเองได้รักคนที่รักเรา และปล่อยวางคนที่ไม่ทำให้เรารู้สึกมีค่า
