จากประสบการณ์ส่วนตัว การให้อภัยไม่ใช่เรื่องง่าย แต่อย่างที่เนื้อหาได้กล่าวไว้ การให้อภัยไม่ได้หมายความว่าจะต้องกลับไปเหมือนเดิม หรือให้ความไว้วางใจเหมือนเดิมอีกครั้ง แต่คือการปล่อยวางความแค้น การเก็บเอาความชั่วร้ายที่เกิดขึ้นมากินพื้นที่ใจเรา ทำให้ความสุขลดน้อยลง เราจึงเลือกยกโทษเพื่อรักษาความสงบสุขภายในใจตัวเองไว้ ในชีวิตจริง ผมเคยผ่านการถูกทรยศจากคนที่ไว้ใจมาก่อน ความเจ็บปวดนั้นลึกซึ้งจนบางครั้งก็ทำให้ยากที่จะปล่อยวาง แต่การยึดติดและเก็บความรู้สึกแย่ๆ ไว้ตลอดเวลา กลับทำให้ตัวเองเจ็บปวดมากขึ้น จนได้เรียนรู้ว่า การให้อภัยเป็นเรื่องของการปล่อยวาง ไม่ใช่การลืมหรือยอมรับความผิดนั้น เป็นการตัดสินใจของเราเองเพื่อปกป้องความสุขและความสงบในใจ ดังนั้น การที่จะให้อภัยคนที่เรารักหรือคนใกล้ตัว ควรทำด้วยใจที่เข้มแข็งและรู้เท่าทันตัวเอง ไม่ปล่อยให้ความรู้สึกแย่เหล่านั้นมาควบคุมชีวิตเรา คนที่ให้อภัยไม่ใช่คนโง่ แต่เป็นคนที่ฉลาดพอจะรู้ว่า การเก็บความเจ็บปวดไว้ไม่ส่งผลดีต่อชีวิตโดยตรง และความไว้วางใจอาจไม่กลับมาเหมือนเดิม แต่เราสามารถเลือกที่จะไม่ให้ความชั่วร้ายเหล่านั้นมาสร้างความเสียหายซ้ำ ๆ แก่ใจเราอีกครั้ง