Hunting Sea Glass from his neck, black, black, sichl, to Smiyaen.
On this trip, we went looking for Sea Glass along the southern seaboard, starting with Khao Neck Beach, before continuing to Khao Om, Black Beach, Sishon, and finally a 4-hour drive to Smiyao Beach, Songkhla Province.
Sea Glass is a piece of glass from a former glass bottle or container that has been scrubbed by waves and sand until matte and rounded. This process can take decades.
Colors found on this trip include
Amber - Derived from a beer bottle or medicine bottle, about 20-50 years old, quite common.
Clear Frost - from a drink bottle or soda bottle. About 20-40 years old.
Kelly Green - From an Old Soda Bottle, About 30-50 Years Old, Infrequently Found
Ice Blue - From Vintage Glass Bottles, About 40-70 Years Old, Classified as Rare Colors
Dark Grey / Black - Very old glass, probably over 100 years old, considered very rare in Thailand
Some beaches have a long walk to find, but others are full of old bottle fragments that have been polished until pretty.
This is the charm of finding Sea Glass that has made many people love walking the beach.
หลายคนเรียก “เศษแก้วในทะเล” ว่าขยะ แต่พอได้ลองก้มเดินริมชายหาดจริงๆ จะเข้าใจเลยว่าทำไม Sea Glass ถึงเป็นของสะสมที่คนหลงรัก—เพราะมันคือเศษแก้วจากขวด/ภาชนะแก้วเก่าๆ ที่ถูกคลื่นกับทรายขัดจนขอบมน ผิวด้านเป็น frost ดูเหมือนหินสีสวยๆ และการจะเจอชิ้นที่ “สวยพอดี” ต้องอาศัยทั้งดวงและจังหวะทะเลค่ะ จากที่เราเดินตามเส้นขนอม–หาดพรายดำ–สมิหลา (รวมถึงช่วงคอเขาด้วย) สิ่งที่ช่วยให้หาเจอง่ายขึ้นคือ “เลือกเวลา” ให้ถูก: หลังน้ำลงใหม่ๆ หรือหลังคลื่นแรง/พายุผ่าน 1–2 วัน มักมีของถูกซัดขึ้นมาสดๆ เดินเลียบแนวเศษเปลือกหอย สาหร่ายแห้ง และเส้นทรายที่เป็นเหมือนขอบน้ำเก่า จะมีโอกาสเห็น amber โผล่เด่นๆ ท่ามกลางหอยมากขึ้น ส่วนช่วงแดดอ่อนเช้าหรือเย็น แสงเฉียงจะทำให้ผิว frost ของ clear frost และสีเขียวดูสะท้อนขึ้น หาง่ายกว่าตอนเที่ยงที่แสงแข็งค่ะ ทริคดูว่า “ชิ้นไหนน่าเก็บ” สำหรับมือใหม่: 1) ลูบขอบก่อน ถ้ายังมีรอยคมหรือบาดมือได้ ให้ปล่อยไว้หรือเก็บอย่างระวังมากๆ เพราะยังไม่ถูกขัดนานพอ (เราเจอ amber ที่ยังคมอยู่เหมือนกัน) 2) เลือกชิ้นที่ผิวด้านสม่ำเสมอและขอบมน จะสวยและปลอดภัยกว่า 3) ลองส่องกับแสงดูความหนา—ชิ้นหนาๆ บางทีอาจเป็นก้นขวดหรือชิ้นที่มีตัวอักษรสลัก (เราเคยเจอชิ้นที่มีสลัก YB ด้วย) ทำให้สนุกเหมือนได้ตามรอยของเก่า เรื่อง “สี” ที่คนชอบถาม เพราะเกี่ยวกับความหายาก: amber กับ clear frost เจอบ่อยสุดตามหลายหาด โดยเฉพาะบริเวณที่มีเศษขวดเก่าเยอะๆ สีเขียว (kelly green) จะเจอได้เรื่อยๆ แต่ต้องเดินหา ส่วนสีที่ทำให้ตื่นเต้นจริงๆ คือ ice blue และ smoky grey/ดำ (บางคนเรียก dark grey/black) ซึ่งจัดว่าหายากมากในไทย—ตอนเจอที่หาดพรายดำเราคือหยุดดูอยู่นาน เพราะสีมันนิ่งๆ เท่ๆ และไม่ค่อยเห็นบ่อยค่ะ สุดท้ายอยากชวนให้เก็บแบบรับผิดชอบ: พกถุง/กล่องเล็กๆ แยกชิ้นที่ยังคมออกมา ระวังเท้า (รองเท้าหุ้มส้นช่วยมาก) และอย่าไปรื้อหรือทำลายพื้นที่ธรรมชาติ ที่สำคัญ ถ้าเจอเศษแก้วคมๆ เยอะผิดปกติ เรามักจะเก็บออกจากทางเดินเท่าที่ทำได้ ถือว่าได้ช่วยลดอันตรายให้คนอื่นด้วย—และยังได้ Sea Glass สวยๆ กลับบ้านแบบสบายใจค่ะ
