ผมเชื่อว่าหลายคนอาจเคยมีพฤติกรรมทำหน้าหื่นหรือแสดงออกทางสีหน้าที่ทำให้คนอื่นเข้าใจผิด หรือส่งผลเสียต่อความสัมพันธ์ทั้งกับคนรอบข้างและตัวเองมาก่อน เช่นเดียวกับผมที่เคยเจอสถานการณ์แบบนั้นมาก่อน ในช่วงที่ผมตระหนักว่าอยากเปลี่ยนตัวเอง ผมเริ่มจากการสังเกตตัวเองและพยายามเข้าใจสาเหตุที่ทำให้ผมแสดงสีหน้าแบบนั้น บางครั้งมันเกิดจากความเครียด ความไม่มั่นใจ หรือต้องการได้รับความสนใจโดยไม่รู้ตัว สิ่งที่ผมทำคือฝึกควบคุมสีหน้าโดยการฝึกสังเกตเวลารู้สึกว่ากำลังจะทำหน้าหื่น และรีบเปลี่ยนอารมณ์เข้ากับสิ่งที่สนใจหรือสถานการณ์จริง เช่น หันมาโฟกัสเรื่องงานหรือพูดคุยเรื่องที่ชอบแทน นอกจากนี้ การพูดคุยกับคนรอบข้างอย่างเปิดใจช่วยให้ผมได้รับคำแนะนำ และยังช่วยให้ผมรู้สึกไม่โดดเดี่ยวในช่วงเปลี่ยนผ่านนี้ ส่วนคำว่า "มีตังต์'แต่ไม่ให้" ก็เป็นประโยคที่สะท้อนเรื่องการมีความพร้อมในตัวเองแต่ไม่แสดงออกในทางลบ คือเราสามารถควบคุมพฤติกรรมและความรู้สึกได้ ไม่จำเป็นต้องแสดงออกอย่างไม่เหมาะสม สุดท้าย การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมต้องใช้เวลาและความพยายามมาก เป็นเรื่องปกติที่จะล้มเหลวบ้าง แต่ถ้าขยันฝึกฝนและใส่ใจตัวเองดี ๆ ทุกคนก็สามารถพัฒนาและเปลี่ยนแปลงตัวเองในทางที่ดีขึ้นได้จริง ๆครับ