แค่อยากแต่งกลอน 🤣🤣🤣
แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์
มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ใส่จีวรมาเหมือนเป็นนักพรต
แต่ใจคดปิดบังดั่งม่านควัน
ยิ้มละมุนปนพิษซ่อนในคำ
พร่ำถ้อยธรรมปลอมปนจนสับสน
แฝงคมมีดไว้หลังรอยยิ้มคน
ดั่งเงามืดลอบซ่อนในแสงจันทร์
เหมือนผีร้ายจำแลงแฝงรูปสมณะ
วาจาพลิ้วลวงล่อดังมนต์ขลัง
แววตาคมแทงลึกดุจเหล็กบัง
รอเพียงครั้งเผลอพลาดให้ขาดใ จ
เพราะใจคนยากแท้หยั่งให้เห็น
ดุจห้วงเหวเวียนซ่อนเงาลวงใหญ่
แม้ภายนอกเพริศพริ้งดังดอกไม้
แต่ภายในเต็มพิษเหมือนเพลิงนิล
อย่าหลงรูปอย่าหลงถ้อยอย่าหลงยิ้ม
อย่าหลงลิ้มวาจาที่อ่อนหวาน
อย่าหลงแสงเพียงเพราะจ้าเกินต้านทาน
เพราะในม่านอาจซ่อนเพลิงสังหารใจ
อย่าหลงบุญเพียงเพราะครองผ้ากาสาวพัสตร์
อย่าหลงศรัทธาจนดับสิ้นสติได้
จงมองลึกเกินกว่ารูปและเปลือกนอกไป
ให้เห็นใจแท้จริงที่ซ่อนมา
เพราะบางผู้ย้อมธรรมเพื่อล่อลวง
แฝงรอยลวงปิดบาปมิให้ปรากฏค่า
ภายนอกงามภายในกลับราคีครา
เหมือนดอกฟ้าแต่รากเน่าในเงาดิน








