Prato, even if there are hundreds of hearts, you have to smile.

บางวันงานก็ไม่ได้เหนื่อยแค่ “งาน” แต่เหนื่อยเพราะใจเราต้องรับหลายอย่างพร้อมกัน—เดดไลน์ ความคาดหวัง คำพูดคนอื่น และเรื่องส่วนตัวที่ไม่รู้จะเล่าให้ใครฟัง ฉันเลยชอบคำคมแนว “โตแล้ว ต่อให้มีเรื่องในใจเป็นร้อย…ก็ต้องยิ้ม” เพราะมันไม่ใช่การฝืนเข้มแข็งแบบปฏิเสธความรู้สึกนะ แต่เป็นการบอกตัวเองว่า เราจะพาตัวเองผ่านวันนี้ไปให้ได้ก่อน สำหรับฉัน “ยิ้ม” ในที่นี้ไม่ได้แปลว่าต้องทำเป็นไม่เป็นไรตลอดเวลา แค่เป็นสวิตช์เล็กๆ ที่ช่วยให้เราหายใจลึกขึ้น แล้วค่อยจัดการทีละเรื่อง เวลาเจอวันทำงานหนักๆ ฉันจะใช้ 3 วิธีง่ายๆ คู่กับคำคมนี้ 1) ยิ้มให้ตัวเองก่อนเริ่มงาน 10 วินาที ฟังดูเล็กน้อยมาก แต่ช่วยลดความตึงของหน้าและหัวใจได้จริง เหมือนบอกตัวเองว่า “โอเค เริ่มใหม่ได้” 2) แยก “เรื่องในใจ” ออกจาก “เรื่องที่ต้องทำ” ฉันจะจดเป็น 2 คอลัมน์: เรื่องที่กังวล กับ งานที่ต้องทำตอนนี้ พอเห็นเป็นข้อๆ จะรู้เลยว่าอะไรแก้ได้ทันที อะไรต้องค่อยๆ คลี่คลาย ไม่งั้นมันจะปนกันจนล้นหัว 3) ใช้คำคมเป็นแคปชั่นหรือโน้ตเตือนใจ บางครั้งแค่ตั้งเป็นสเตตัส/แคปชั่นสั้นๆ ก็เหมือนได้ประกาศกับตัวเองว่าเราจะยืนอยู่ฝั่ง “ไปต่อ” เช่น - โตแล้ว เหนื่อยได้ แต่ไม่ทิ้งตัวเอง - ยิ้มไม่ได้แปลว่าไม่เจ็บ แปลว่าเลือกสู้ต่อ - งานหนักแค่ไหน ใจเราต้องเบากว่าเดิม - วันนี้ไม่ไหว พักได้ แต่ไม่ถอย - ยิ้มสดใสไว้ก่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยเก่งขึ้นอีกนิด ถ้าใครกำลังหาแรงบันดาลใจคำคมทำงาน ฉันอยากบอกว่าไม่ต้องรอให้หายเหนื่อยถึงจะยิ้มได้ บางที “การยิ้ม” คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราไหวขึ้นเอง และถ้าวันไหนยิ้มไม่ออกจริงๆ ก็ไม่ผิดเลยนะ แค่ดูแลใจตัวเองให้ดี แล้วพรุ่งนี้ค่อยยิ้มใหม่ก็ได้