พระอรหันต์รูปหนึ่งชื่อพระยาคุทายกเถระ ได้เล่าประวัติการสร้างบุญในอดีตชาติของท่านไว้ว่า ชาติหนึ่งท่านได้เกิดในประเทศที่มีพระพุทธศาสนา ครั้งหนึ่ง มีน้ำท่วมพระภิกษุที่อยู่ในวัดใกล้บ้านท่านออกบิณฑบาตไม่ได้

ท่านเล่าว่า "ภิกษุทั้งหลายเป็นผู้ถืออยู่ป่าเป็นวัตร รักษาธุดงค์ ยินดีในฌาน ชอบสงัด เป็นนักปราชญ์ ท่านเหล่านั้นผู้หลุดพ้นดีแล้ว (เป็นพระอรหันต์) ในเวลาที่แม่น้ำถูกกั้นด้วยน้ำ ท่านไปบิณฑบาตไม่ได้ เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัส เกิดปีติปราโมทย์ ประนมกรอัญชลี ถวายข้าวต้มที่เราต้มด้วยมือทั้งสองของตน"

เมื่อท่านตายจากชาตินั้นแล้วได้ไปเกิดบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ท่านเล่าว่า " วิมานที่สำเร็จด้วยแก้วมณี ได้เกิดแก่เรา เราได้เป็นจอมเทพยดาเสวยราชสมบัติในเทวโลก 33 ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิเสวยราชสมบัติใหญ่ 30 ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์โดยคณนานับมิได้"

ในสมัยพระสมณโคดมพุทธเจ้าท่านได้มาเกิดโดยเล่าว่า "เมื่อถึงภพที่สุด เราได้ออกบวชเป็นบรรพชิต ได้ละทิ้งสมบัติทุกอย่าง พร้อมกับผมที่ถูกโกน เราพิจารณาร่างกายโดยความสิ้นไปและความเสื่อมไป ก็ได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ เพราะข้าวต้มนั้นนั่นเอง เราจึงได้บรรลุบทอันไม่หวั่นไหว (บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์)"

พระยาคุทายกเถระเล่าอีกว่า "เราไม่รู้สึกว่า ความโศก ความร่ำไร ความป่วยไข้ ความกระวนกระวาย ความเดือดร้อนใจเกิดขึ้นเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายข้าวต้ม เราได้ถวายข้าวต้มแก่สงฆ์ในบุญเขตอันยอดเยี่ยม ย่อมได้เสวยอานิสงส์ 5 คือเป็นผู้ไม่มีเจ็บป่วย เป็นผู้มีรูปงาม ตรัสรู้ธรรมได้เร็วพลัน ได้ภัตตาหารมาก และมีอายุยืน"

คำอธิบาย และแหล่งอ้างอิง

1. ประโยคที่ว่า "เสวยราชสมบัติในเทวโลก" หมายถึง เป็นราชาของเทวดาชั้นต่างๆ เช่น เป็นพระอินทร์ปกครองสวรรค์ชั้นดาวดึงส์, ประโยคที่ว่า "เป็นพระเจ้าประเทศราช" หมายถึง เป็นพระราชาที่เป็นเมืองขึ้น เช่น เป็นเมืองขึ้นของพระเจ้าจักรพรรดิ เป็นต้น

2. การได้ทำบุญกับคณะสงฆ์ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันเลิศนั้นได้บุญมากอยู่แล้ว ยิ่งถ้าพระภิกษุในสงฆ์นั้นเป็นพระอรหันต์ก็ยิ่งได้บุญมาก แต่หากได้ทำบุญในยามวิกฤต เช่น ช่วงน้ำท่วม ผู้คนเดือดร้อนกันไปทั่ว อาหารขาดแคลน ข้าวยากหมากแพง ใครทำบุญช่วงลำบากอย่างนี้ยิ่งได้บุญมากเพราะทำได้ยาก

3. พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่ม 72 หน้า 22 - 24

กราบขอบพระคุณและขอนุญาตินำข้อมูลมาเผยแพร่

Cr.เพจธรรมในพระไตรปิฏก