ผมเคยประสบกับความทุกข์ที่เกิดจากการยึดติดอยู่กับเรื่องราวในอดีตหรือความคิดที่ไม่ปล่อยวาง เป็นเหมือนน้ำที่ถูกกักเก็บไว้จนเกิดกลิ่นเน่าคล้ายกับที่หลวงพ่อชา สุภัทโทสอนว่า "น้ำไม่ไหล ขังไว้ย่อมเน่า ฉันใด จิตที่รู้เรื่องอะไรแล้วไม่ยอมปล่อย ย่อมทุกข์ฉันนั้น" การฝึกจิตใจให้ปล่อยวางเป็นกระบวนการที่ต้องใช้ความอดทนและความตั้งใจ การสติและสมาธิช่วยให้เข้าใจความเปลี่ยนแปลงของชีวิต ทุกสิ่งในโลกนี้ไม่แน่นอน เมื่อตระหนักถึงความจริงนี้ จะทำให้เราหยุดจับยึดความคิด ความรู้สึก หรือสถานการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้น ในชีวิตจริง ผมเริ่มลองฝึกปล่อยวางจากเรื่องเล็กๆ ก่อน เช่น ความไม่พอใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หรือความกังวลเกี่ยวกับอนาคต โดยใช้วิธีปล่อยใจให้เป็นกลาง ไม่ตัดสิน ไม่เก็บกด ความสุขและความสงบจึงเกิดขึ้นบ่อยครั้งขึ้นเรื่อยๆ “ทุกข์” จึงไม่ใช่สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่เกิดจากวิธีที่เรารับมือกับความคิดและอารมณ์ของตนเอง เมื่อเรียนรู้ที่จะปล่อยวางน้ำใจภายใน ก็เหมือนน้ำไหลอย่างอิสระ ทำให้เกิดความสดชื่น และมีจิตใจที่ผ่องใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด การนำคำสอนนี้มาใช้จริงๆ จึงช่วยเปลี่ยนทัศนคติและพฤติกรรมของผมให้ดีขึ้น ในทุกๆ วัน