ตอนแรกที่เราเห็นคนค้นหาคำว่า “ลายเซ็นเจ้าสัวซีพี” เราก็สงสัยเหมือนกันว่าคนอยากรู้ “ลายเซ็น” ในความหมายลายมือจริงๆ หรือจริงๆ แล้วกำลังมองหาวิธีคิด/เครื่องมือที่เจ้าสัวใช้คัดคนกันแน่ เพราะในวงสนทนาที่เราไปฟังมา หลายคนเชื่อมโยงคำนี้กับ “ศาสตร์ที่ผู้บริหารใช้ดูคน” มากกว่าแค่ลายเซ็นบนกระดาษ จากประสบการณ์ของเรา สิ่งที่ทำให้คนพูดถึงกันคือแนวคิดว่าผู้บริหารระดับสูงให้ความสำคัญกับ “การคัดคนให้ถูกกับงาน” และมีเครื่องมือช่วยประเมินศักยภาพ หนึ่งในนั้นที่เราได้ไปสัมผัสคือ PPAC (ศาสตร์ลายนิ้วมือจากไต้หวัน) ซึ่งในงานเขาอธิบายว่าใช้ข้อมูลจากลายนิ้วมือมาช่วยมองแนวถนัด/สไตล์การเรียนรู้/แนวทางพัฒนาที่เหมาะกับแต่ละคน ที่อยากแชร์คือ ถ้าใครเข้ามาจากคีย์เวิร์ด “ลายเซ็นเจ้าสัวซีพี” แล้วหวังจะได้ “ตัวอย่างลายเซ็น” แบบภาพชัดๆ อาจไม่ตรงสิ่งที่เรามี แต่ถ้าคุณกำลังหาว่า “ทำไมผู้บริหารใหญ่ถึงเลือกใช้ศาสตร์แบบนี้” เราว่าประเด็นอยู่ที่การลดการเดา แล้วเพิ่มข้อมูลเชิงระบบในการตัดสินใจเรื่องคน โดยเฉพาะกับตำแหน่งสำคัญหรือการวางคนให้เหมาะกับบทบาท สำหรับบ้านเรา จุดที่ได้ประโยชน์จริงๆ คือการนำผลที่ได้มาคุยกันในครอบครัว เราเริ่มเข้าใจว่าเด็กแต่ละคนมีวิธีรับข้อมูลไม่เหมือนกัน บางคนเรียนรู้จากภาพ บางคนต้องลงมือทำ บางคนชอบเหตุผลเป็นขั้นตอน พอเราปรับวิธีสอน/วิธีชม/วิธีตั้งเป้าให้ “เข้ากับความถนัด” บรรยากาศการเลี้ยงลูกดีขึ้นแบบเห็นได้ชัด และที่สำคัญคือเด็กไม่รู้สึกว่าตัวเอง “ไม่เก่ง” แค่เพราะไม่ได้ถนัดแบบเดียวกับพี่น้อง ถ้าใครสนใจแนวนี้ เราแนะนำให้ใช้ผลลายนิ้วมือเป็น “แผนที่” มากกว่า “คำทำนาย” เพราะคำว่า “รู้อนาคตได้จากลายนิ้วมือ” อาจทำให้หลายคนคาดหวังเกินจริง ในมุมเรา เครื่องมือแบบนี้ช่วยให้รู้ทิศทางการพัฒนาและการสื่อสารที่เหมาะ แต่สุดท้ายสิ่งที่ทำให้เกิดผลคือการฝึก การสนับสนุน และสภาพแวดล้อม สรุปคือ คำว่า “ลายเซ็นเจ้าสัวซีพี” สำหรับเราไม่ได้มีแค่เรื่องลายเซ็น แต่เป็นประตูที่พาไปสู่บทสนทนาเรื่องการคัดเลือกบุคลากร/การรู้จักศักยภาพตัวเองและลูกๆ ผ่านเครื่องมืออย่าง PPAC ใครเคยลองแบบประเมินลักษณะนี้แล้วได้ผลยังไง มาแลกกันได้นะ