ลูกน้องมาสาย อย่าพึ่งด่า!😤

หลายครั้งที่ “หัวหน้าด่าลูกน้อง” เพราะมาสาย มันเกิดจากความเครียดและความรู้สึกว่าโดนไม่ให้เกียรติ แต่จากที่เคยเจอในทีมตัวเอง พอด่าปุ๊บ…ได้แค่ความเงียบ ความตึง และบางคนเริ่มถอย ไม่กล้าสื่อสาร พองานสะดุดก็ยิ่งหงุดหงิดวนลูปเดิม สิ่งที่ช่วยมากคือเปลี่ยนจาก “ตำหนิ” เป็น “คุยให้ชัด” (แนวจิตวิทยาบริหารคน) โดยยังคงมาตรฐานเดิมนะ ไม่ใช่ปล่อยผ่าน วิธีที่เราใช้มี 4 ขั้นง่ายๆ 1) เริ่มด้วยคำถามแบบไม่กล่าวหา แทนที่จะพูดว่า “มาสายอีกแล้ว จะให้ทีมรออีกนานแค่ไหน?” ลองเป็น “ช่วงนี้เป็นอะไร มีอะไรทำให้มาช้ารึเปล่า เล่าให้ฟังได้นะ” เพราะบางครั้งเขามีปัญหาจริง เช่น รถติดเส้นใหม่ ต้องส่งลูก หรือสุขภาพไม่ดี ถ้าเราเปิดพื้นที่ เขาจะบอกข้อมูลที่ทำให้เราช่วยแก้ได้ 2) บอกผลกระทบ “ต่อทีม/งาน” ให้เห็นภาพ ประโยคที่เวิร์กคือ “เรายืดหยุ่นได้บ้าง แต่ถ้าบ่อยๆ เริ่มกระทบทีม” พูดแบบนี้คนฟังจะรู้ว่าไม่ได้ด่าเพราะอารมณ์ แต่เพราะงานต้องเดิน และเขาเห็นเหตุผลที่จะปรับ 3) ชมผลงาน + ขอความร่วมมือเรื่องเวลา อันนี้ใช้ได้มากกับคนทำงานเก่งแต่จัดการเวลาไม่ดี: “เราชอบผลงานคุณนะ แต่อยากให้ช่วยเรื่องเวลานิดนึง จะได้โตไปพร้อมกัน” พอเขารู้ว่าคุณค่าเขายังถูกมองเห็น เขาจะไม่ปิดใจและพร้อมแก้มากขึ้น 4) ตกลง ‘กติกา’ และ ‘แนวทางถัดไป’ ให้ชัดเจน หลังคุยกัน ให้สรุปเป็นข้อตกลง เช่น มาสายได้ไม่เกินกี่ครั้ง/เดือน ต้องแจ้งก่อนกี่นาที หรือปรับเวลาเข้างาน (ถ้าธรรมชาติของงานทำได้) แล้วค่อยบอกอย่างสุภาพว่า “ถ้าตกลงเรื่องเวลาชัดเจนแล้วยังมีปัญหา เราอาจต้องคุยเรื่องแนวทางถัดไปนะ” เพื่อให้รู้ว่ามีขอบเขต ไม่ใช่ตามใจ ทริคเล็กๆ ที่ช่วยลดการหลุดด่า: นัดคุยแบบส่วนตัว 5 นาที อย่าพูดต่อหน้าคนอื่น และเริ่มด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ก่อนเสมอ สุดท้ายเป้าหมายไม่ใช่ชนะการเถียง แต่คือทำให้ทีมกลับมาทำงานได้ลื่นขึ้นและความสัมพันธ์ไม่พัง