私たちがいると失われる

จากประสบการณ์ส่วนตัวของผมที่เคยมีโอกาสเห็นชมพูพันธุ์ทิพย์ในหลาย ๆ ที่ ต้องบอกเลยว่าความงดงามของดอกไม้ชนิดนี้ไม่ได้มาแค่เพียงตัวดอกไม้เอง แต่เกิดจากองค์ประกอบร่วมกันของสภาพแวดล้อมที่ทำให้ชมพูพันธุ์ทิพย์ดูน่าสนใจและสดชื่นขึ้นอย่างมาก เช่นเดียวกับที่บทความแนะนำว่า background จะสวยงามไม่ได้เลย หากขาด foreground ที่มีชีวิตชีวา นี่แหละคือเสน่ห์ของธรรมชาติที่ทำให้ดอกไม้ดูโดดเด่นและไม่เฉา การมีคนมาเยี่ยมชม ดูแล หรือแม้แต่เพียงแค่ถ่ายรูปและชื่นชม ก็เหมือนเติมพลังให้ชมพูพันธุ์ทิพย์มีชีวิตชีวามากขึ้น ผมจำได้ว่าครั้งหนึ่งไปเดินสวนสาธารณะที่มีต้นชมพูพันธุ์ทิพย์บานสะพรั่ง แต่มีจุดหนึ่งที่ทำให้ต้นไม้ดูเฉาและซบเซา เมื่อได้เข้าใกล้และเห็นว่ามีเศษขยะและพื้นที่รกรุงรังทำให้ขาดความสดชื่น หลังจากที่เจ้าหน้าที่ของสวนดูแลทำความสะอาดและจัดพื้นที่ใหม่ ทำให้ชมพูพันธุ์ทิพย์กลับมาสวยงามจนดึงดูดผู้คนเข้ามาชมมากขึ้น นั่นก็เหมือนแสดงให้เห็นว่าชีวิตชีวาของพื้นที่นั้นๆ เป็นปัจจัยสำคัญ อีกทั้งบทความยังชวนคิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนกับธรรมชาตินั้นมีความสำคัญอย่างมาก #คุณยายสายโสด หรือชุมชนที่ดูแลดอกไม้ชนิดนี้อย่างใกล้ชิดต่างก็ร่วมกันทำให้ดอกชมพูพันธุ์ทิพย์ไม่เฉา สร้างแรงบันดาลใจให้หลายคนหันมารักและรักษาธรรมชาติมากขึ้น ดังนั้นไม่ว่าเราจะเป็นใคร หรืออยู่ที่ไหน หากได้หันมาช่วยดูแลและให้ความสำคัญกับสิ่งรอบตัว เช่น ดอกไม้ที่บานอยู่ในสังคมหรือรอบตัวเรา ธรรมชาติก็จะงดงามและมีชีวิตชีวามากขึ้นเหมือนในบทความนี้จริงๆ