ในฐานะแม่เลี้ยงเดี่ยวที่กำลังเลี้ยงลูกชายคนโตซึ่งอายุกว่า 37 ปี ผมเองก็เคยประสบกับสถานการณ์ที่อยากถ่ายรูปหรือวิดีโอคู่กับลูกแต่ก็เจอการปฏิเสธหรือไม่สนใจเข้ากล้องจากเขา แต่ด้วยความที่เราอยากเก็บบันทึกภาพความทรงจำดี ๆ ของครอบครัว จึงต้องหาวิธีที่เหมาะสมและยังให้ความเคารพในความรู้สึกของลูกชายด้วย เคล็ดลับที่ผมใช้คือการไม่โวยวายหรือยัดเยียดให้เขาต้องขึ้นกล้อง เพราะบางครั้งวัยหนุ่มอาจมีความเขินอายหรือกังวลเรื่องภาพลักษณ์ส่วนตัว รวมถึงสภาพแวดล้อมรอบตัวที่อาจทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ การเลือกถ่ายภาพในช่วงเวลาที่ลูกมีอารมณ์ดีหรืออยู่ในบรรยากาศผ่อนคลายจึงช่วยได้มาก นอกจากนี้ผมลองจัดการถ่ายภาพแบบแอบถ่ายจากข้างหลังหรือถ่ายแบบที่ไม่จำเป็นต้องให้ลูกชายโพสท่าโดยตรง ซึ่งก็ทำให้บันทึกช่วงเวลาดี ๆ ได้อย่างเป็นธรรมชาติและไม่รู้สึกกดดัน ลูกชายของผมเองก็เริ่มปรับตัวและยอมให้ถ่ายบ้างในบางโอกาส ประสบการณ์นี้สอนให้ผมเข้าใจว่าการเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ได้หมายความว่าเราต้องควบคุมทุกอย่าง แต่ควรเปิดใจยอมรับและให้เกียรติความรู้สึกของลูกรวมถึงความเป็นตัวเขาเอง ในขณะที่ยังรักษาความสัมพันธ์ในครอบครัวให้แน่นแฟ้นและอบอุ่นอยู่เสมอ สำหรับคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวท่านอื่น ๆ ที่กำลังเจอสถานการณ์คล้าย ๆ กัน ขอแนะนำว่าความอดทน ความเข้าใจ และการสื่อสารที่ดีจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะทำให้ลูกชายคนโตที่ไม่ชอบเข้ากล้องยอมเปิดใจและสามารถสร้างความทรงจำที่ดีร่วมกันได้ครับ