เวลาเสิร์ชคำว่า “ผู้หญิงรักผู้หญิง” หลายคนอาจกำลังหาคำตอบว่า ความรู้สึกแบบนี้ปกติไหม ต้องนิยามตัวเองยังไง หรือจะใช้ชีวิต/บอกคนรอบตัวอย่างไรดี เราอยากแชร์มุมที่เจอมากับตัวในฐานะ “ผู้หญิงแท้” ที่โดนบูลลี่ตั้งแต่เป็นสาวว่าเป็นกะเทย เพราะรูปร่างสูง ไหล่กว้าง หน้าคม พูดตรง ๆ คือแค่ไม่เข้าแม่พิมพ์ที่คนคุ้นเคยเท่านั้นเอง สิ่งที่เราเรียนรู้คือ คำพูดอย่าง “เป็นเลดี้บอยไหม” หรือ “ลูกคงเป็นหลานคุณแน่ ๆ” มันไม่ใช่แค่แซวเล่น แต่คือการลดทอนตัวตน และทำให้เรารู้สึกว่าต้องพิสูจน์ความเป็นผู้หญิงของตัวเองตลอดเวลา ยิ่งถ้าใครเป็นผู้หญิงรักผู้หญิงอยู่แล้ว โดนคำถามซ้อนเข้าไปอีก เช่น “แล้วใครเป็นผู้ชาย?” “ต้องแต่งตัวทอมเหรอ?” บอกเลยว่าเหนื่อยมาก เพราะความรักไม่ได้ต้องมีบทชาย-หญิงเสมอไป ถ้าคุณเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้หญิง (หรือกำลังสับสน) เราว่ามี 3 อย่างที่ช่วยได้จริง 1) ไม่ต้องรีบติดป้ายให้ตัวเองก็ได้: บางคนรู้ชัดว่าเป็นเลสเบี้ยน บางคนเป็นไบ บางคนแค่กำลังชอบ “คนคนนี้” การค่อย ๆ ทำความเข้าใจตัวเองสำคัญกว่าการให้คนอื่นสบายใจ 2) ตั้งขอบเขตกับคำถามที่ล้ำเส้น: เราเคยใช้ประโยคสั้น ๆ เช่น “เราเป็นผู้หญิงค่ะ” หรือ “ไม่สะดวกตอบเรื่องนี้นะคะ” แล้วเปลี่ยนเรื่อง ถ้าอีกฝ่ายยังไม่หยุด ก็เดินออกมาได้เลย 3) เลือกอยู่กับคนที่ให้เกียรติ: ไม่ว่าจะผู้หญิงรักผู้หญิงหรือรักแบบไหน ความสัมพันธ์ที่ดีควรเริ่มจากการให้เกียรติ ไม่ล้อรูปร่าง ไม่แซวเพศสภาพ ไม่ทำให้เราต้องอธิบายตัวเองตลอดเวลา สุดท้าย ต่อให้สังคมยังมีกรอบ แต่ชีวิตเราไม่จำเป็นต้องอยู่ในกรอบนั้นเสมอไป สำหรับเรา ตอนนี้เป็นอะไรก็ได้ ขอแค่มีเงินเลี้ยงลูก มีคนรอบตัวที่ไม่ตัดสิน และมีความรักที่ปลอดภัย—แค่นี้ก็พอแล้ว