หลายครั้งที่เราพยายามทำตัวยุ่งหรือหางานทำเพื่อไม่ให้คิดถึงเรื่องเก่า แต่สุดท้ายก็พบว่าตัวเองยังคงจมอยู่กับความทรงจำและความรู้สึกเดิมๆ นั่นเป็นเพราะกระบวนการมูฟออนไม่ได้เกิดขึ้นเพียงแค่การเบี่ยงเบนความสนใจเท่านั้น จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการยอมรับและเผชิญหน้ากับความรู้สึกเจ็บปวดอย่างแท้จริงเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้เริ่มมูฟออนได้จริง ๆ การทำตัวยุ่งอาจช่วยชั่วคราว แต่ถ้าไม่ปล่อยวางและเข้าใจความรู้สึกนั้นอย่างลึกซึ้ง ก็เหมือนกับการพยายามซ่อนความเจ็บปวดไว้ใต้พรม อีกเรื่องที่สำคัญคือการตั้งเป้าหมายใหม่ๆ ในชีวิต เพื่อให้มีแรงจูงใจและแสงสว่างนำทางใจไปข้างหน้า การพูดคุยกับเพื่อนหรือคนรอบข้างก็ช่วยให้เราไม่รู้สึกโดดเดี่ยวและรู้ว่ามีผู้ที่ใส่ใจเราอยู่เสมอ สุดท้ายนี้ การมูฟออนจึงเป็นกระบวนการที่ต้องใช้เวลาและความตั้งใจอย่างแท้จริง ไม่ใช่แค่ทำตัวยุ่งเพื่อหนีความจริง แต่ต้องจัดการกับอารมณ์และความคิดอย่างมีสติ เพื่อให้พบกับความสงบและความสุขใหม่ในชีวิตได้จริงๆ