ตี 5 ของวันนั้น มันทำให้ฉันได้รู้ว่า
วันนั้นเราหยุด แล้วสะดุ้งตื่นมาเข้าห้องน้ำตอนตีห้า คือเป็นฟีลที่หลายคนน่าจะเข้าใจดี ระหว่างจะลุกไปทำอะไรสักอย่าง หรือจะนอนต่ออีกหน่อยดี ก็เลยจับมือถือมาไถ Tiktok เล่นไปสักพัก
ระหว่างที่กำลังไถโทรศัพท์เล่น เราไปเจอไลฟ์สดของช่างซ่อมพัดลมคนหนึ่ง ตามภาพเลย แกชื่อ "ช่างจิ้ม"
ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอดูไปสักพัก เราถึง สังเกตว่าเขาเป็นคนพิการ มือขาดทั้งสองข้าง
รู้มั้ยว่า สิ่งแรกที่เข้ามาในหัวเรามันไม่ใช่ความสงสารนะ แต่เป็นความสงสัยว่า
"เขาทำงานแบบนี้ได้ยังไง"
แต่ยิ่งดู เราก็ยิ่งรู้สึกว่าคำถามนั้นไม่สำคัญเลย
เพราะในขณะที่เรากำลังงัวเงียอยู่บนเตียง กำลังคิดว่าจะตื่นหรือจะนอนต่อ
ผู้ชายคนนี้กำลังไลฟ์สด กำลังทำงาน และกำลังหาเลี้ยงตัวเองตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง
✨ จู่ ๆ เราก็ย้อนกลับมาถามตัวเอง
" ว่าเรามีอะไรที่ขาดบ้าง "
ในขณะที่ เรามีแขนครบ มีขาครบ มีโทรศัพท์ มีอินเทอร์เน็ต มีโอกาสอีกหลายอย่างที่คนจำนวนมากไม่มี
แต่หลายครั้งเรากลับบอกตัวเองว่ายังไม่พร้อม
ยังไม่ถึงเวลา
ห รือเดี๋ยวค่อยเริ่มพรุ่งนี้
เช้าวันนั้นไม่มีคำคมสวย ๆ ไม่มีบทเรียนยิ่งใหญ่
มีแค่ความรู้สึกหนึ่งที่เกิดขึ้นในใจ
ว่าอาจไม่ใช่ทุกคนที่มีต้นทุนชีวิตดี
แต่หลายคนใช้ต้นทุนที่ตัวเองมีได้ดีกว่าเรามาก
และบางที สิ่งที่ขาดที่สุดในชีวิตเรา อาจไม่ใช่โอกาส
แต่อาจเป็นความกล้าที่จะลงมือทำ
ตีห้าของวันนั้น เราไม่ได้อะไรจากไลฟ์สดเลย
นอกจากคำถามหนึ่งที่ยังอยู่ในหัวมาจนถึงวันนี้
"ถ้าเขายังสู้ขนาดนี้ แล้วเราจะมัวรออะไรอยู่"
สุดท้ายแล้ว เช้าวันนั้นไม่ได้ทำให้เราเก่งขึ้นในทันที
แต่มันทำให้เราเลิกมองหาข้ออ้าง
เพราะคนที่มีข้อจำกัดมากกว่าเราหลายเท่า ยังลุกขึ้นมาสู้กับชีวิตตั้งแต่ตีห้า
แล้วเราจะปล่อยให้ความขี้เกียจ ความกลัว หรือคำว่า "ยังไม่พร้อม" มาหยุดเราไปอีกนานแค่ไหน
บางทีชีวิตอาจไม่ได้ต้องการคนที่พร้อมที่สุด
แต่มันต้องการคนที่พร้อมลงมือทำมากกว่า
และตั้งแต่วันนี้
ถ้ายังมีแรงตื่น ยังมีโอกาสได้เริ่มใหม่
เราก็ยังมีเหตุผลมากพอที่จะสู้ต่อ
ในชีวิตประจำวัน หลายครั้งเราก็มักจะหลงลืมไปว่าความสำเร็จไม่ได้ขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์แบบหรือความพร้อมในทุกด้าน แต่ขึ้นอยู่กับความกล้าที่จะเริ่มต้นทำสิ่งที่ตั้งใจ เพียงแค่ได้เห็นไลฟ์สดของช่างจิ้ม ช่างซ่อมพัดลมที่พิการมือขาดทั้งสองข้าง ทำให้ผมได้ไตร่ตรองถึงเรื่องราวของความพยายามและการไม่ยอมแพ้ต่อข้อจำกัดในชีวิต ผมสงสัยเหมือนกันว่าช่างจิ้มทำงานแบบนี้ได้อย่างไร โดยไม่ให้ข้อจำกัดทางร่างกายเข้ามาขวางกั้น เขาไม่ได้แค่ทำงานซ่อมพัดลม แต่ยังไลฟ์สดเพื่อสื่อสารกับลูกค้าและผู้ติดตามมากมายซึ่งแสดงให้เห็นถึงการใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการอดทนและมุ่งมั่น ทำให้เราสามารถฝ่าฟันอุปสรรคไปได้ แม้จะมี 'ต้นทุนชีวิต' ที่ไม่เหมือนกัน ช่างจิ้มอาจขาดแขนขาแต่มีความมุ่งมั่นและความสามารถในการปรับตัว ขณะที่หลายคนที่มีทุกอย่างกลับยังกลัวหรือลังเลที่จะลงมือทำ บทเรียนที่ได้จากช่างจิ้มเป็นแรงกระตุ้นให้เราหันมาทบทวนตัวเองว่าปัญหาที่แท้จริงในชีวิตเราไม่ใช่การไม่มีโอกาส แต่เป็นการไม่กล้าที่จะลงมือทำ "ถ้าเขายังสู้ขนาดนี้ แล้วเราจะมัวรออะไรอยู่?" เป็นคำถามที่ปลุกใจให้เราลุกขึ้นและไม่ปล่อยให้ความกลัวหรือข้ออ้างมาหยุดเราอีกต่อไป อยากแนะนำให้ทุกคนลองใช้เวลาช่วงเช้ามืดหรือตอนที่เงียบสงบ ไตร่ตรองถึงเป้าหมายและความพร้อมที่แท้จริง บางครั้ง 'ความพร้อม' ก็เป็นเพียงภาพลวงตาที่เราสร้างขึ้นมา ขณะที่การเริ่มต้นทำงานนั้นเองคือกุญแจที่จะเปิดประตูสู่ความสำเร็จและความสุขที่ยั่งยืน สุดท้ายนี้ อย่าลืมว่าชีวิตไม่ได้ต้องการคนที่พร้อมที่สุด แต่มันต้องการคนที่พร้อมลงมือทำมากกว่า เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่เราตัดสินใจลงมือทำ ความเปลี่ยนแปลงและโอกาสใหม่ๆ ก็จะเริ่มต้นขึ้นทันที
