Good at the movie and the series 🎬, why did we overlook it?📌
This is it......We can confess that when we go to see the thorn is overlooked, good at the power, we do not even know that there is a good show of this, when the Jira trend has to survive, there is a wide-ranging talk, we know that the Jira series has to survive the news of the series, which they say is very famous in Korea, so we want to know what it is, so we look for fun, so in conclusion....Being good at falling
......
Let's talk about the movie role of Wiman Thorn. 🎬
Keng plays the role of Jin.
The role and nature of Jing
Be honest, sincere: Jingna is a kind character with integrity and sincerity.
Dear brother, sister: He keeps up and stays by his sister's side (Mao) and light mother.
Falling in Love with Gold: Upon meeting gold, Jingna unknowingly falls in love with gold, giving hope and wanting to fight for gold.
Agents of sincere love: Jingna is a character who tries to find a way out and keep his loved ones together, even when faced with problems.
In our sense when watching movies: Well, we didn't wow at the time. We didn't have any memories about being good at it. After the end, we forgot that there was this role too. Maybe at that time, being good at just coming down from the north, being a young man of the province, so the aura didn't jump, plus the makeup and the script received.
Started to know from playing Jira to survive in the Y series. ✨
Keng plays the father of Teacher Bharan.
We confess that we have been dropped from this story. We feel that we are very good at playing a role. Super addicted to glam. It makes us follow ig and follow all channels. Find the history until we know that we also show the thorns. We went back to see the name again.
.......
We probably don't know well, too late, right? And when do friends know well and what version do they like to be good at? Let's share and tell each other.
# Today's news # Kham Jira must survive the series # Good at # The thorns
เผื่อใครกำลังค้นหา “เก่ง หฤษฎ์ วิมานหนาม” แล้วสงสัยเหมือนเรา ว่าทำไมตอนดูครั้งแรกถึงเฉยๆ แต่พอกลับมาดูใหม่ถึงเริ่มอิน…เราเจอว่าเรื่องมันอยู่ที่ “บริบท” กับ “ภาพจำ” ของเราเองล้วนๆ รอบแรกที่ดูวิมานหนาม เราโฟกัสหนักมากกับเส้นเรื่องหลักและตัวละครที่พลังแรงๆ เลยทำให้บท “จิ่งนะ” ของเก่งถูกกลืนไปนิดนึง ทั้งที่จริงๆ จิ่งนะเป็นตัวละครที่มีหน้าที่สำคัญมากในเชิงอารมณ์ เขาไม่ได้ต้องมาขโมยซีน แต่เป็นคนที่คอยยืนอยู่ข้างๆ แบบซื่อตรงและจริงใจ ซึ่งพอเราดูอีกรอบ เราจะเริ่มเห็นรายละเอียดเล็กๆ เช่น สายตา ท่าทาง และความเป็น “น้องชายที่รักพี่สาว” ที่ทำให้เรื่องมันมีมุมอ่อนโยนขึ้น จุดที่ทำให้เรากลับไปกดดูซ้ำ คือพอเราไปโดนตกจาก “พ่อครูภรัณ” ในเขมจิราต้องรอดก่อน (ติดแกลม สุขุม มีเสน่ห์มาก) เราเลยมีภาพจำใหม่ว่าเก่งทำได้หลายลุค พอกลับมาดูวิมานหนามเลยเหมือนเราตั้งใจ “ส่องการแสดง” มากขึ้น ไม่ได้ดูผ่านๆ แล้วก็เริ่มเข้าใจว่าในวิมานหนามเขาต้องเล่นให้ดูเป็นเด็กหนุ่มต่างจังหวัดที่ยังใสๆ ออร่ามันเลยคนละแบบกับพ่อครูโดยสิ้นเชิง อีกอย่างที่หลายคนค้นหาคือเรื่อง “เก่ง หฤษฎ์ ถอดเสื้อ” (เข้าใจได้ เพราะลุคในภาพโปรโมต/คอลลาจมันสะดุดตา) แต่ถ้าดูในแง่คาแรกเตอร์ เราว่าซีนที่คนพูดถึงมันไม่ได้มีแค่ความหล่ออย่างเดียว มันช่วยเสริมภาพ “ความเป็นผู้ชายธรรมดาๆ ที่มีความรู้สึกจริง” คือไม่ต้องเนี้ยบ ไม่ต้องเท่ตลอดเวลา แต่ทำให้เรารู้สึกว่าเขาเป็นคนที่จับต้องได้ และนี่แหละที่เข้ากับจิ่งนะมาก ถ้าอยากดูให้สนุกขึ้น ลองตั้งโจทย์ตอนดูรอบสองแบบเรา: - ลองจับตาว่าจิ่งนะ “เลือกอยู่ข้างใคร” ในแต่ละฉาก และเพราะอะไร - ลองสังเกตว่าเขาแสดงความรู้สึกกับ “ทองคำ” แบบค่อยเป็นค่อยไปยังไง - ดูความต่างของเก่งใน 2 เรื่อง: จิ่งนะ (ใส ซื่อตรง) vs พ่อครูภรัณ (สุขุม ทันสมัย มีเสน่ห์) สรุปคือเราไม่ได้รู้จักเก่งช้าไปเลย แค่ตอนนั้นเรายังไม่ได้ดูด้วยเลนส์เดียวกับตอนนี้เท่านั้นเอง แล้วเพื่อนๆ ล่ะ ชอบเก่งเวอร์ชั่น “จิ่งนะ” หรือ “พ่อครูภรัณ” มากกว่ากัน?
