Takeshi Kaneshiro: Young Symbol Wong Ka-wai Supretis 🐺
Many people have to know and be more or less familiar with Takeshi Kaneshiro.
Because of his memorable role in the most classic movie, according to Wong-ka-wai style,
And with a perfect face, Takeshi was instantly famous in the industry and an icon in the '90s. 🪱
🎬 Takeshi's memorable movie.
- Chucking Express, 1994
Depictions of him holding a carbine, wearing dark sunglasses in the nooks of a building, or standing under dim lights.
Is a poster image that follows the movie lover forever.
- Fallen Angels, 1995
His character is full of surging energy, fast movement, aggressive facial expressions.
But latent vulnerability when confronted by his own father.
😎 Off-Screen Charm: An Icon Who Wants Everyone to "Forget Him"
• Introvert Icon: Takeshi is known to avoid media and interviews.
He likes solitude and ignores the fame that comes with success.
• Not clinging to handsomeness: He openly admitted that he was never used to complimenting looks.
And chose to live a natural life without dyeing his gray hair because he believed it was his age.
• Decency: He reportedly withdrew from the entertainment industry and lived a simple lifestyle.
Turned to agricultural farming, which reinforces the image of those who chose to "disappear" from the chaos of the Maya world.
Very cool, very cool!! That and then watch the Chucking Express a bit more, haha.
# Trending # Drug sign with lemon8 # Movies to watch # Wong Ka Wai
ถ้าให้พูดแบบคนดูหนังธรรมดาๆ ที่โดนตกจากฉากเดียวได้เลย “ทาเคชิ คาเนชิโร่” คือหน้าตาของความเหงาเท่ๆ ในยุค 90 ที่หว่องกาไวทำให้เป็นตำนาน ไม่ใช่แค่หล่อ แต่เป็นหล่อแบบมีช่องว่างให้คนดูเติมความรู้สึกตัวเองลงไปได้ สิ่งที่ทำให้หลายคนจำเขาได้ไว (โดยเฉพาะจาก Chungking Express) คือคาแรกเตอร์ “ตำรวจ 223” ที่วนเวียนกับสับปะรดกระป๋องและเดดไลน์ของความรัก มุก “ชายผู้กินสับปะรดหมดอายุ” มันทั้งตลก ทั้งเจ็บ—เหมือนเราพยายามทำอะไรสักอย่างให้ความสัมพันธ์มันไม่หมดอายุ ทั้งที่จริงๆ มันกำลังจะจบอยู่แล้ว ฉากกินสับปะรด/นั่งๆ เดินๆ แถวร้านฟาสต์ฟู้ด หรือภาพเขาในชุดตำรวจมันเลยติดหัวมาก เพราะมันธรรมดา แต่โดนขยายด้วยแสง สี และจังหวะตัดต่อแบบหว่องจนกลายเป็นความ “หว่อง” ที่หลายคนชอบพูดถึง อีกด้านหนึ่งคือ Fallen Angels ที่เขาเป็นเหมือน “หนุ่มใบ้พเนจรแห่งรัตติกาล” พลังงานคนละขั้วกับตำรวจ 223 เลย—ดิบกว่า เร็วกว่า ก้าวร้าวกว่า แต่ก็มีความเปราะอยู่ข้างใน (โดยเฉพาะเวลาต้องปะทะกับเรื่องครอบครัว) ฉันชอบที่เขาใช้แววตาและการเคลื่อนไหวเล่าเรื่องมากกว่าคำพูด เหมาะกับโลกกลางคืน แสงไฟสลัว หมวกกันน็อค และมุมกล้องแปลกๆ ที่ทำให้ฮ่องกงในหนังดูเหมือนฝัน แล้ว “ทาเคชิ คาเนชิโร่ ปัจจุบันเป็นอย่างไร” ทำไมคนเสิร์ชเยอะ? จากที่ติดตามข่าวคราวเป็นระยะ ภาพจำของเขาคือคนโลกส่วนตัวสูงมาก แทบไม่ออกสื่อ ไม่ชอบให้คนยึดติดกับความเป็นไอคอน เขาเคยพูดทำนอง “JUST FORGET ME ลืมๆ ผมไปเถอะ” ซึ่งยิ่งทำให้แฟนๆ ยิ่งจำ…เพราะมันเท่แบบคนไม่พยายามเท่ และยังมีเรื่องเล่าว่าเขาใช้ชีวิตเรียบง่ายขึ้น ไม่ยึดติดกับลุค ไม่พยายามกลบผมหงอก เลือกใช้ชีวิตเงียบๆ มากกว่าความวุ่นวายในวงการ ถ้าใครเพิ่งเริ่มดู แนะนำให้ลองดู 2 เรื่องนี้ติดกัน แล้วสังเกต 3 อย่าง: 1) “จังหวะเดิน/ท่าทาง” ของเขาที่เปลี่ยนไปตามคาแรกเตอร์ 2) ไอเท็มจำอย่าง “ชุดตำรวจ 223 + สับปะรดกระป๋อง” เทียบกับ “หมวกกันน็อค/กลางคืน” 3) สีหน้าเวลาตัวละครโดดเดี่ยว—นี่แหละลายเซ็นที่ทำให้ทาเคชิเป็นสัญลักษณ์หนุ่มหว่องกาไวแบบที่แทนใครไม่ได้จริงๆ สุดท้ายบอกเลยว่า เวลาดูจบแล้วมันจะอยากกลับไปเปิด Chungking Express อีกรอบแบบไม่รู้ตัว เหมือนหนังทิ้งกลิ่นไว้ แล้วทาเคชิเป็นส่วนที่ติดทนที่สุด