จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมชื่นชอบเพลง EDM มากและเคยฝันอยากเป็นดีเจที่มีชื่อเสียง แต่ก็เข้าใจดีว่าการเข้าสู่วงการนี้ต้องใช้ทั้งทักษะและโอกาส ผมจึงเห็นด้วยกับบทความที่บอกว่า "EDM ที่ใฝ่ฝัน คงเป็นได้แค่หมอรำ" ซึ่งการเปรียบเทียบนี้ทำให้ผมนึกถึงหมอรำในวัฒนธรรมไทยที่เป็นทั้งศิลปินและผู้รักษาประเพณีดั้งเดิม ความหมายของ "หมอรำ" นั้นไม่ใช่แค่ผู้ที่รำเพื่อความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับความเชื่อและพิธีกรรมทางวัฒนธรรมอีกด้วย ในแง่ของความฝันและความจริง การเป็นนักดนตรี EDM หรือหมอรำทั้งสองอย่างล้วนต้องใช้ความมุ่งมั่นและศิลปะที่แตกต่างกัน หากเรามองในมุมของการรักษาวัฒนธรรม บทบาทของหมอรำยังคงมีความสำคัญในสังคมไทยที่ต้องการถ่ายทอดและรักษาศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น แต่ในยุคดนตรีสมัยใหม่ EDM ก็เปิดทางให้การแสดงทางดนตรีมีสีสันและความสร้างสรรค์ใหม่ ๆ เช่นกัน ตัวผมเองเคยได้ลองฝึกรำไทยด้วย ทำให้รู้สึกซาบซึ้งถึงความงดงามและความลึกซึ้งในท่วงท่า รวมไปถึงความหมายทางวัฒนธรรมที่ไม่ใช่แค่ศิลปะ แต่เป็นการสืบสานและเชื่อมโยงความเป็นไทยกับชีวิตประจำวัน เหมือนกับผู้ที่หลงใหล EDM ที่นำเสียงดนตรีและเทคนิคสมัยใหม่มาเล่าเรื่องราวในแบบของตัวเอง ดังนั้นบทความนี้จึงเป็นการสะท้อนภาพของความฝันและวัฒนธรรมที่ซ้อนอยู่ในชีวิตประจำวันของเรา ไม่ว่าจะเป็นการตั้งเป้าหมายในวงการเพลงสมัยใหม่ หรือความเชื่อมโยงกับรากเหง้าทางวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งของวงการหมอรำ