“แล้วบ้านก็เลือกเรา” คำนี้ไม่เกินจริง !!

ตอนแรกเราเคยได้ยินคำว่า “เจ้าที่เลือกเจ้าของบ้าน” แล้วก็แอบไม่เชื่อ คิดว่าเป็นเรื่องความบังเอิญหรือคำปลอบใจ แต่พอมาเจอประสบการณ์ตัวเองจริงๆ เลยรู้สึกว่ามันมีโมเมนต์ที่อธิบายยากอยู่เหมือนกัน โดยเฉพาะตอนที่เคยกู้บ้านไม่ผ่านรอบแรก ทั้งที่เราชอบบ้านนั้นมากและตั้งใจจะเอาให้ได้ สุดท้ายมันก็ไม่เป็นของเรา รอบนี้ต่างออกไปมาก เหมือนทุกอย่างมันไหลลื่นแบบ “บ้านเรียกเราเข้ามาจนได้” ทั้งที่ก่อนหน้านี้หาบ้านเกือบปี ทั้งมือหนึ่งและมือสอง ดูเป็นสิบโครงการจนเริ่มเหนื่อย พอวันหนึ่งได้ไปดูโครงการนี้แค่วันเดียว กลับตัดสินใจจองเลย (สำหรับเราเป็นสัญญาณหนึ่งว่าใจมันนิ่งและมั่นใจแปลกๆ) ถ้าใครสงสัยว่า “เจ้าที่เลือกเจ้าของบ้าน” เกี่ยวอะไรกับการกู้บ้าน เราว่ามันอาจไม่ได้แปลว่ามีอะไรลี้ลับเสมอไป แต่อาจเป็นเรื่องของ “จังหวะชีวิต” และ “ความพร้อม” ที่มาพร้อมกันพอดี เช่น รายได้-ภาระหนี้-เครดิต-เอกสาร-เงินสำรอง ทุกอย่างพร้อมกว่าเดิม แล้วบ้านหลังนั้นดันตอบโจทย์จริงๆ สิ่งที่เราอยากแชร์เพิ่ม เผื่อคนที่กำลังหาบ้านหลังแรกและอยากให้การกู้ผ่านง่ายขึ้น: 1) เคลียร์ภาระก่อนยื่นจริงจัง ในไทม์ไลน์ของเรา มีช่วงที่ต้องเคลียร์ภาระเพื่อไปต่อ บางทีแค่ปิดหนี้ย่อยๆ/ลดวงเงินบัตร/จัดการผ่อนที่ไม่จำเป็น ทำให้ธนาคารมองความเสี่ยงลดลงเยอะ 2) เตรียมเอกสารให้ครบและเร็ว พอถึงวันที่ส่งเอกสารครบ ความรู้สึกคือเกมมันเดินไวมาก เอกสารหลักๆ ที่มักต้องใช้ เช่น สลิปเงินเดือน/หนังสือรับรองเงินเดือน/Statement/สำเนาบัตร-ทะเบียนบ้าน/เอกสารหนี้สินทั้งหมด ถ้าจัดเป็นไฟล์ไว้ก่อนจะช่วยมาก 3) อย่ามองข้าม “ความสบายใจ” ตอนเลือกบ้าน บางหลังสเปกดี แต่เราไม่อยากกลับไปอยู่จริงๆ บางหลังไม่ได้เป๊ะทุกอย่าง แต่พอเดินเข้าไปแล้วรู้สึกว่า “ใช่” อันนี้แหละที่หลายคนชอบเรียกว่าเจ้าที่เรียก 4) ถ้ารอบแรกไม่ผ่าน ไม่ได้แปลว่าจบ ประสบการณ์เราเลยคือ ครั้งแรกบ้านไม่เลือกเรา แต่ครั้งนี้บ้านเลือกเราแทน สิ่งที่ทำได้คือเอาสาเหตุเดิมมาปรับ (เครดิต ภาระ เอกสาร รายได้) แล้วค่อยเริ่มใหม่แบบใจเย็น สุดท้าย ต่อให้จะเชื่อเรื่องเจ้าที่หรือไม่เชื่อเลย เราว่าประโยค “เจ้าที่เลือกเจ้าของบ้าน” ช่วยให้เรากลับมาฟังตัวเองมากขึ้น และไม่ฝืนกับอะไรที่ไม่ใช่ของเรา ถ้าบ้านหลังนี้ถูกจังหวะจริงๆ ทั้งใจเราและเงื่อนไขการกู้มันจะพาไปถึงคำว่า “อนุมัติแล้ว” ได้เอง