#รีวิวแบบโซๆ #กระดังงาเล่นไฟ #soread #นิยาย

รีวิวแบบยาวเรื่องแรกหลังจากหายมานาน

#Reviewtime #Soread

📖 #กระดังงาเล่นไฟ 🖌️ #เบญจคีต

พี่ต้วน 💚 อบอุ่น

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

#กระดังงาเล่นไฟ

ชื่อเรื่องที่ดูมีความแค้นร้อนแรงหรือการเอาคืนแต่ผิดจ้าาาาาา

นักเขียนโปรยไว้ดูออกน่าน่ากลัวหน่อยว่า #พี่ไม่เคยรักอุ่นเลย“ เอ้าละสิ คือตอนอ่านก็กลัวจะดราม่าแก้แค้น toxic ประชดประชัน ลืมแฟนเก่าไม่ได้ป่าวว้าาาถึงได้มาแต่งงานกับนางเอก เพราะเริ่มแรกคือพระเอกกับนางเอกมีเหตุให้ต้องแต่งงานกันโดยที่พระเอกไม่ได้รักนางเอก และแน่อนนอนว่านางเอกคือฝ่ายรักพระเอกข้างเดียว การรักอยู่ฝ่ายเดียวเป็นเหตุให้เกิดชะนวนต่างๆ

◽️ เริ่มแรกอาจจะมีความอึดอัดและอยากจะหยุมหัวพระเแกอยู่บ้าง แต่ในเรื่องก็มีเหตุผลของมันการแต่งงานเริ่มที่พระเอกยัง..ไม่ได้รักแต่มีข้อตกลงบางอย่างที่ทำให้ต้องแต่งงานกับนางเอกและมีข้อสัญญาอยู่ไม่นาน ด้วยเวลาที่รีบและเหตุผลของพระเอกเลยไม่ได้ป่าวประกาศเรื่องนี้ไปแม้กระทั้งในกลุ่มเพื่อนสนิทของตัวเองด้วยเหตุผลของตัวพระเอกเอง ไม่มีใครรู้ ทะเลาะแรกคือการที่พระเอกไม่ได้ป่าวประกาศไปว่านางเอกคือภรรยา เพื่อนสนิทพระเอกไม่มีใครรู้ ละลอกสองคือรู้มาว่าเลขาที่ทำให้คือคนรักเก่าของพระเอกที่รู้ว่าพระเอกรักมาก ละลอกสามคือตัวนางร้ายมันปั่นประสาทนางเอก ชีวิตคู่พระเอกนางเอกเลยไม่ได้ราบรื่นเท่าไหร่

▫️ การทะเลาะกันคือการเรียนรู้และการปรับตัวด้วยความสดใสของนางเอก อบอุ่นสมชื่อการจะทำให้คนไม่รัก ก็ดูได้ไม่ยาก พี่ต้วนเขาแสดงความหึงหวงออกมาเรื่อยๆ พี่แกเลยรู้ตัวนั่นแหละว่าก็คงรักอบอุ่นแล้ว หวงแม้กระทั้งกับเพื่อนตัวเอง คือห้ามเฉียดใกล้อบอุ่นเลยนะ ไม่งั้นพี่ต้วนจะร้อนขึ้นมาทันที หัวพี่แกร้อนดั้งไฟแผดเผา หยาบขึ้นมาทันทีเลยแหละ

▫️▫️ พี่ต้วนของเรา ออกแนวนิ่งๆ ไม่ได้พูดเยอะ เพราะเก็บทรงเก็บอาการอยู่ ด้วยความที่อายุห่างจากนางเอกพอประมาณเลยคิดเยอะคิดแยะไปหมด เก็บโน่นเก็บนี่ไว้ในหัวไปหมด แต่ถึงอย่างนั้นพี่ต้วนเจาก็แอบโหดนิดนึงแหละ ตอนแรกบอกไม่รักแต่ไหงตามขัดขวางเขาไม่ให้น้องเข้าใกล้ผู้ชายคนอื่นก็ไม่รู้ หวงเขาหึงเขาไม่รู้ตัว เชื่อเถอะว่าพี่ต้วนไม่ได้ใสขนาดนั้น แค่โตขึ้นมาเอง ความดุ ความโหด ความออดอ้อนเมียนี่ก็มีแหละ หึงโหดมากกก บอกเลย

▫️▫️ น้องอบอุ่น มีความอบอุ่นสมชื่อ รักพี่ดูแลพี่ พยามเข้าใจพี่ พยามเข้าถึงพี่ให้ได้ คอยดูแลพี่นิสัยน่ารักๆนี่แหละที่พี่ต้วนเขาตกหลุมไม่รู้ตัว เป็นคนชัดเจน ถึงแม้จะเด็กก็ไม่ได้มีความงี่เง่าไม่เข้าใจอะไรสอนได้อบอุ่นเองก็ฟัง คิดอะไรก็พูด สงสัยอะไรก็ถามตรงๆ เด็ดขาดพอสมควร แม้จะมีความเอาแต่ใจอยู่บ้างแต่นั้นก็เพราะไม่เข้าใจในการกระทำของผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าสามีนั่นเอง เรื่องนี้พี่โหดน้องแสบ คือพอกันทั้งคู่เลย

🍓ตัวนางร้ายนางก็ออกแนวปั่นประสาทบวกกับเหตุต่างๆสร้างเหตุการณ์ก็สร้างปัญหาให้คู่ชีวิตได้ สร้างเหตุการณ์เก่ง ชอบทำให้พระเอกนางเอกเข้าใจผิดกัน โดยเฉพาะกับนางเอกที่เข้าใจว่าพระเอกนั่นยังรักนางร้ายอยู่ นางเอกก็เลยดูค่อนข้างจะอ่อนไหวเป็นพิเศษจนทำให้นางร้ายใช้จุดนี้มาทำลายความเชื่อใจของนางเอกได้ ปั่นเก่งจนน่าถี... แต่ท้ายสุดแล้วนางก็ไม่ได้เหลือใครนะ สมน้ำหน้า 5555 ก็อินอยู่แหละเวลาอ่าน ชอบสร้างข่าวดีนัก พระเอกเราไม่ได้โง่จ๊ะ

📖 แรกๆอาจจะไม่ค่อยได้สื่อสารกันดีนักมันเลยจะมีความตะขิดตะขวนใจนั่นนี่ไปหมด พี่ต้วนเย็นชาใส่น้องไปบ้าง ต่างคนต่างคิดไม่ตรงกัน มีทะเลาะกันบ้าง แต่ถึงอย่างงั้นเขาทั้งสองก็ใช่ว่าจะไม่ฟังกันเลย พอเย็นลงเขาก็มานั้งคุยกันอยู่นี่แหละชีวิตคู่ มีการปล่อยให้เวลากันและกันให้เย็นลงแต่ก็ไม่ได้หายสาบสูญ ไสตล์พร้อมก็มาคุยกันได้แล้วนะ ให้เวลาแต่ก็ไม่ได้ทิ้งเวลานานจนห่างเหิน

สิ่งที่ชอบในเรื่องคือนักเขียนสร้างไว้ว่สถึงแม้จะทะเลาะกันแต่เราก็ยังห่วงใยกันนะ ทะเลาะแต่ก็ไปรับน้องที่มหาลัยอยู่ดี น้องงอนก็รอพี่มารับอยู่ดี ถึงแม้จะบ่นอยู่ในใจ โกรธกันด่ากันแต่ก็ฟังกัน ขอโทษกัน ไม่สำคัญว่าใครผิด แต่ถ้าทำให้เสียใจกันเขาทั้งคู่ก็มีคำขอโทษให้กันตลอด ทะเลาะแหละแต่มีความห่วงใยให้กันตลอด

📍📍📍 ช่วงพีคมากมากกกตรงที่นางเอกโดนปั่นประสาทจนทนไม่ไหวจนนางเอกต้องอาละวาดตบตีนางร้าย พอแล้วกับทุกสิ่งทุกอย่าง พอที่จะให้พี่ต้วนมารักแล้ว(ความเข้าใจผิดว่าพระเอกแค่แสดงว่ารักนางเอกแต่ไม่ได้รัก) มีช่วงที่ให้พี่กับน้องต้องทะเลาะกันอย่างหนัก เป็นช่วงอ่านแล้วบีบหัวใจสุดๆนะ เห็นน้องสดใส แต่ไม่รู้เลยว่าเบื้องหลังน้องต้องซึมเศร้าแค่ไหน นางร้ายปั่นเก่ง ทุกคนก็มองน้องร้ายๆ พี่ก็อรัญก็ว่าอบอุ้น และการที่มีพระเอกเป็นเสาหลักเดียวที่ทำให้อยากมีชีวิตอยู่ แล้วมันดันพังขึ้นมา น้องก็สูญเสียไปเลยจิตใจก็พังทลาย เป็นช่วงที่ทั้งคู่ต่างร้องไห้ ใครจะรู้ว่าพี่ต้วนต้องมานั่งเสียน้ำตากับการกระทำของตัวเอง น้องขอหย่าพี่ต้วนก็ร้องไห้ สงสารทั้งนางเอกทั้งพระเอก เป็นช่วงที่อ่านแล้วทรมารใจสุด สภาพที่น้องหนีหายก็ทำพระเอกพังไม่เป็นท่า สภาพยับสุดๆ

📍 ชอบตอนที่มาง้อน้องนะ เพื่อนก็เล่นหนัก mvp ก็เพื่อนพระเอกนี่แหละทุกตอน สนับสนุนกันดีเหลือเกิย ล่าวุดตอนพามาง้อนางเอกก็คือยึดของสำคัญพระเอกไปหมดแล้วทิ้งพระเอกไว้หน้าบ้านนางเอก พี่ต้วนก็เล่นบทโศก คนใจดีเอามาปล่อยทิ้งไว้ อะไรก็ไม่มี น้องก็ต้องให้เข้าบ้านน่ะสิ มีการบีบเท้าน้องเชิงขอโทษ เอ็นดูหมาต้วนจริงๆ เจอเจ้าของก็ยิ้มร่า

♥️♥️♥️ ถึงแม้จะมีทะเลาะกันบ้างแต่ไม่รู้ทำไมเวลาอ่านก็จะเขินๆอยู่ ยิ่งช่วงพี่เขาหึงหวงนางเอกเนี่ยนะ นักเขียนอธิบายไว้ซะสภาพพระเอกเราเหมือนคนติดยา โอ๋ยพ่อคุณคลั่งมากกก ติดหนึบ หลงแม้กระทั้งข้อเท้านางเอก อ่านไปมองบนไปค่ะ ทีแลกบอกไม่รัก ทีนี้แค่เห็นข้อเท้าก็ละเมอเหมือนคนโดนของ ขอรักไม่หยุด พี่เขาฮ็อตและออดอ้อนเก่ง ฉากวาบวาบมีให้สยิว พี่เขากินจุกินดุกกินเก่ง ขนาดปลายเส้นผมก็ยังหอม ยอมความคลั่งไคล้นางเอก คนอ่านจะบ้า 🤨 เวลาหวานมันก็หนุบหนับตุ๊บตับตับตับ 😜

▫️ #เรื่องนี้เหมาะกับใคร? ถ้าใครกำลังมองหาแนวที่ตอนเริ่มแรกพระเอกยังไม่ได้รักนางเอก แต่ไม่ถึงกับธงแดง เรื่องนี้น่าจะช่วยฮีลใจหลายๆคนได้ เริ่มต้นถึงแม้จะไม่ได้รักแต่ไม่ได้มีความToxic ไม่มีการประชดประชันไม่เล่นกับความรู้สึก จริงจังในการแต่งกันถึงแม้จะมีเงื่อนไขใดๆที่แอบซ่อนอยู่ก็ตามความสัมพันธ์เป็นการเรียนรู้แล้วค่อยเปิดใจให้กัน อบอุ่นค่อยๆซึมลึกไปในชีวิตของพี่ต้วนจนพี่ต้วนเปิดใจให้

เป็นดราม่าหวานปนขม ไม่ได้ดราม่าตับพังแต่ก็พอสะกิดต่อมน้ำตาได้ ตัวดราม่าไม่ใช่ทางการนอกกายนอกใจหรือโลเลแน่นอน เป็นแนวปัญหาชีวิตคู่ที่จะต้องค่อยๆปรับกันไปซะมากกว่า ความไม่เข้าใจกัน ความเจ็บฝังลึกของนางเอกที่มันค่อนข้างจะถอนออกยาก ที่ชีวิตคู่ที่เริ่มต้นด้วยอีกคนรักมากก่อน อีกคนยังไม่ได้รักก็ย่อมจะมีปัญหาเข้ามาพิสูจน์ชีวิต มีปัญหาผู้หญิงที่ตัวร้ายมาในคราบแฟนเก่าแต่พระเอกไม่ได้เล่นด้วยไม่ได้โลเล แต่ก็ยังสร้างปัญหาอยู่ดี ไม่ใช่การที่พระเอกหัวอ่อนหรือแนววนางร้ายมาออดอ้อนไปช่วยเหลือแฟนเก่าอะไรแบบนั้น พี่ต้วนชัดเจนเสมอถึงแม้ตอนแต่งเริ่มไม่ได้รักก็วางตัวและให้เกียรตินางเอกตลอด ไม่รักก็ไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจต่อต้าน กลับกันก็ยังห่วงใยและห่วงหาและเริ่มหวงในที่สุดนั่นแหละ

แต่ไม่ต้องห่วงกันนะคะ เพราะเมื่อยามพี่ต้วนเขารักเนี่ยปากเขาก็ตรงกับใจเหมือนตอนที่บอกว่า “พี่ไม่ได้รักอุ่น” นั่นแหละ เมื่อยามพี่รักก็ทุ่มสุดใจ ถึงจะทุกลักทุเลหน่อยแต่ก็จับมือผ่านกันมาได้ พระเอก ทะเลาะกันก็ให้อภัยขอโทษกันเสมอ ใครสายfeel good ยังอ่านได้ สายที่ไม่ชื่นชอบนอกกายนอกใจโลเลรอดแน่นอนค่ะ

📝 เป็นเรื่องที่นักเขียนเขียนได้ถูกใจโซนะ ชอบในการเล่าเรื่อง การปล่อยให้สงสัยแต่ไม่ได้ปล่อยให้หยุดหงิด เนื้อเรื่องเรียบง่าย ไม่หวือหวาซับซ้อนซ่อนเงื่อนน่าปวดหัว เดาได้ไม่ยาก เล่าชีวิตประจำทั่วไป เนื้อเรื่องไม่ได้มีความยืดเยื้อปวดใจนาน

เป็นเรื่องที่อ่านไปก็ยิ้มได้ตามเขาทั้งคู่ เสียใจไปกับทั้งคู่ ภาษาที่ใช้ก็ง่ายๆไม่ต้องมานั่งแปลไทยเป็นไทย คืออ่านแล้วเข้าใจง่ายและยังสื่ออารมณ์ได้ดี โซเป็นคนไม่ได้ชอบคำอธิบายเยอะๆๆๆๆๆๆจนตาลาย อันนั้นมาได้แบบพอดี ไม่ขาดไม่เกินเข้าใจในบริบท เพราะฉะนั้นโซให้ผ่านค่ะ 555 ไม่โลเลไม่นอกกายไม่นอกใจ โอเคนะ 👌

⚠️ จริงๆอยากให้เพิ้มช่วงเวลาที่พระเอกมารู้สึกรักนางเอกให้ชัดเจนกว่านี้ จีิงๆตอนอ่านมันรู้เรื่องแหละว่าค่อยๆมาค่อยเห็นการเปลี้ยนแปลง แต่ตอนต้นช่วงพระเอกบอกไม่รักอุ่นมันรุนแรงชัดเจนส่งผลต่อความรู้สึกว่าเวลาอ่านมากกว่า ช่วงเวลาเปลี่ยนแปลงความรู้สึกพระเอกเข้าใจได้แต่อยากให้มันเตะความรู้สึกเหมือนกับตอนบอกไม่รัก น่าจะทำให้รู้สึกได้ว่าโอเคนี่แหละการเปลี่ยนแปลง

.

ชื่อหนังสือ: #กระดังงาเล่นไฟ

นามปากกา: #เบญจคีต

พิกัด E-book: meb

.

.

.

#โซอ่านไปเรื่อย #วันละเล่ม #ปีละคอนเทนต์ #รีวิวนิยาย