การฉลองวันหนังสือและลิขสิทธิ์สากลในวันที่ 23 เมษายน ถือเป็นโอกาสสำคัญที่ช่วยกระตุ้นให้ผู้คนกลับมาหวนคิดถึงคุณค่าของการอ่านหนังสือ และความสำคัญของการรักษาสิทธิ์ลิขสิทธิ์ นอกเหนือจากการจัดกิจกรรมอย่างเป็นทางการแล้ว ผมมีประสบการณ์ในการร่วมงานกิจกรรมส่งเสริมการอ่านในชุมชนเล็ก ๆ ของผมเอง ซึ่งได้สัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงที่น่าประทับใจ เมื่อมีพื้นที่และโอกาสให้คนทุกวัยได้เข้าถึงหนังสืออย่างเท่าเทียม นอกจากนี้ การที่ UNESCO เลือกเมืองราบัต ประเทศโมร็อกโก ให้เป็นเมืองหนังสือโลกในปี 2026 สะท้อนให้เห็นถึงการเชื่อมโยงระหว่างวัฒนธรรมและการส่งเสริมการเรียนรู้ที่ไม่จำกัดเพียงแค่ในประเทศดั้งเดิมเท่านั้น เมืองราบัตจะมีโอกาสได้จัดงานที่ร่วมมือกับภาคส่วนต่าง ๆ เพื่อสร้างสรรค์กิจกรรมส่งเสริมการอ่านที่หลากหลายตลอดปี ซึ่งจะเป็นตัวอย่างสำคัญให้แก่เมืองอื่น ๆ ทั่วโลก สำหรับกรุงเทพฯ การที่เคยได้รับเลือกเป็นเมืองหนังสือโลกเมื่อปี 2013 แสดงให้เห็นถึงศักยภาพและความมุ่งมั่นในการพัฒนาสิ่งแวดล้อมทางการอ่านและวัฒนธรรมหนังสือในระดับเมืองใหญ่ แต่ก็ยังมีความท้าทายในการส่งเสริมให้คนไทยรักการอ่านมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง จากประสบการณ์ส่วนตัว หนังสือบางเล่มที่ผมอ่านซ้ำหลายรอบ เช่น "The Little Prince" และ "Animal Farm" สามารถสร้างแรงบันดาลใจและเปิดมุมมองที่แตกต่าง ทำให้ผมอยากแนะนำให้ทุกคนค้นพบ "หนังสือในดวงใจ" ของตัวเอง ที่ไม่เพียงแต่สร้างความสนุกสนานแต่ยังช่วยเติมเต็มความรู้และจินตนาการอย่างลึกซึ้ง ท้ายที่สุด การมีส่วนร่วมของทุกคนในสังคมไม่ว่าจะเป็นนักอ่าน นักเขียน สำนักพิมพ์ หรือผู้สนับสนุนวัฒนธรรมการอ่าน ล้วนเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้วันหนังสือและลิขสิทธิ์สากลนี้เป็นมากกว่าวันพิเศษ เป็นแรงกระตุ้นให้เกิดการเรียนรู้และการเคารพในความคิดสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน