ชอบประโยคนี้จัง

บางทีเราไม่ได้ต้องการคำพูดหวานๆ ตลอดเวลา แต่อยากได้ “ความใส่ใจ” แบบเล็กๆ ที่ทำให้รู้สึกว่าเราไม่ถูกมองข้าม นี่แหละที่ทำให้ประโยค “แพ้คนใส่ใจเสมอต้นเสมอปลาย” โดนใจมาก เพราะความหล่อมันสะดุดตาแค่ช่วงแรก แต่ความสม่ำเสมอคือสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกปลอดภัยในความสัมพันธ์ ส่วนประโยค “ดอกไม้จะมีค่าก็ต่อเมื่ออยู่กับคนที่เห็นค่าของมัน ความรักก็เช่นกัน” พออ่านแล้วเหมือนเตือนตัวเองให้กลับมาถามว่า เรากำลังพยายามเพื่อคนที่มองเห็นคุณค่าของเราจริงๆ ไหม บางครั้งเราเหมือน “ช่อดอกไม้” ที่สวยอยู่แล้ว แต่ถ้าอยู่กับคนที่ไม่เห็นค่า ต่อให้พยายามแค่ไหนก็เหนื่อยเปล่า ถ้าใครกำลังอยากเอาไปลงสตอรี่ ลองใช้เป็นแคปชั่นสั้นๆ แบบนี้ได้เลย - “ดอกไม้จะมีค่าก็ต่อเมื่ออยู่กับคนที่เห็นค่า 🌼” - “ไม่แพ้คนหล่อ แพ้คนใส่ใจเสมอต้นเสมอปลาย” - “ต่อให้เราเป็นแบบไหน เราจะเป็นสเปคของใครคนนึงเสมอ 🤍” - “ความรักไม่ยาก แค่เห็นค่าและรักษากันให้ดี” จากประสบการณ์ตัวเอง เวลาเจอคนที่ใส่ใจจริงๆ มันจะมาในรูปแบบง่ายๆ เช่น ทักถามสม่ำเสมอแต่ไม่กดดัน จำเรื่องเล็กๆ ที่เราพูดได้ ช่วยกันแก้ปัญหามากกว่าหายไป หรือแม้แต่คำว่า “วันนี้เหนื่อยไหม” ที่พูดทุกครั้งแบบไม่ขาด สิ่งพวกนี้แหละที่ทำให้รู้สึกว่าเรา “มีค่า” ในสายตาเขา สุดท้าย ถ้าเราอยู่กับคนที่ทำให้เราต้องพิสูจน์คุณค่าตลอดเวลา อาจถึงเวลาย้าย “ดอกไม้” ไปอยู่ในที่ที่มีคนชื่นชมและดูแลจริงๆ เพราะความรักที่ดีควรทำให้เราสบายใจ ไม่ใช่ทำให้สงสัยในตัวเองทุกวัน