ทานตะวัน🌻

Burnout ทีไร

เหมือนมีมือที่มองไม่เห็น

มาโอบบ่า พา

ได้ความรู้สึกดีๆ

จากบทความดีๆ ที่เขียนเอง 😄

ถูกที่ ถูกเวลา ถูกใจสำนักพิมพ์

เลยได้หนังสือดีมาฮีลใจ

ทานตะวัน 🌻

แม่ชอบปลูกต้นไม้และไม้ดอก

แม่จะปลูกไม้ดอกยืนต้นทั่วบ้าน

และจะปลูกไม้ดอกอายุสั้นสลับกันทุกปี

ปีนี้ปลูกดาวเรือง

ปีถัดไปปลูกบานชื่น บานไม่รู้โรย

หรือแม้แต่ทานตะวัน

ภาพที่เห็นติดตาตั้งแต่เด็ก

คือการเจริญเติบโตของต้นไม้ในแปลง

จะตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้เฝ้าดู

ดอกตูม ค่อยๆ เบ่งบาน

พอมีดอกไม้สวยๆ รอบบ้าน

ก็จะมีผึ้งและผีเสื้อสวยๆ บินว่อนทั้งวัน

ผลพลอยได้ คือผึ้งช่วยผสมเกสรลำไย

เพื่อนบ้านรู้ก็จะพากันมาหา มาชื่นชม

คุยกันไป กินอาหารตากันไป

บางคนมาขอถ่ายรูปเก็บความประทับใจ

เวลาบานจนแก่จัด

แม่จะทยอยเก็บดอกแห้งไว้ปลูกปีต่อไป

ฉันจะคอยสังเกตุว่าดอกไหนสมบูรณ์ สีสวย

โดยเฉพาะสีหายากที่ผสมขึ้นใหม่

ต่างจากรุ่นแรก ๆ จะแยกไว้ปลูกต่อ

ปีหนึ่ง สมัยเรียนอยู่ ม.ปลาย

แม่ได้ทานตะวันมาดอกเบ้อเร่อ

เย้ .. เราจะปลูกดอกทานตะวันกัน

แม่ขึ้นแปลง ปรุงดินเสร็จ ก็หว่านเมล็ด

รอจนต้นสูงซักคืบค่อยย้ายลงปลูก

ปลูกทั่วบ้านแล้ว

ต้นทานตะวันยังเหลือเพียบ

เล่าให้เพื่อนที่โรงเรียนฟัง

ว่ามีต้นทานตะวันเยอะแยะ

อยากเอาไปปลูกมั้ย

เพื่อนๆ ให้ความสนใจล้นหลาม

จนต้องขนไปให้ทุกวัน วันละ 4-5 ต้น

ไม่น่าเชื่อ เพื่อนหลายคนไม่เคยปลูกทานตะวัน

จนต้องแนะนำวิธีปลูก วิธีดูแล

เพื่อนบางคนขอใหม่หลายครั้ง

เพราะโดนหอยทาก โดนไก่จิกต้นตาย

ด้วยความอยากเห็นดอกทานตะวันบานกับตา

ต้องพยายามหาวิธีต่อชีวิต

ถึงขั้นกับต้องเอาสุ่มไก่มาครอบบ้าง

เอาตาข่ายมาขึงบ้าง

เราคุยกันเรื่องทานตะวันอย่างสนุกสนาน

แทบทุกวัน

ผ่อนคลายสมองจากฟิสิกส์ เคมี ชีวะ

ได้เป็นอย่างดี

ต้นทานตะวันที่บ้านยังเหลือ

ขนมาที่โรงเรียนอีก 4-5 ต้น

แอบวางไว้ตั้งแต่เช้า

รอจนเวลาเลิกเรียน

นั่งอ้อยอิ่งอยู่ม้าหินอ่อน

จนทุกคนกลับบ้านแล้ว

หันซ้าย แลขวา

สถานการณ์เงียบสงบ

เดินไปหยิบต้นทานตะวัน

หากิ่งไม้มาขุดหลุม

ปลูกทานตะวันลงบนแปลงดอกไม้

ที่ปกคลุมไปด้วยหญ้า

เสร็จแล้ว ทุ่งทานตะวัน .. 5 ต้น อิอิ

ทุกวันฉันจะเฝ้ามองการเติบโตของทานตะวัน

ทุกครั้งที่เดินผ่าน ก็จะหันไปยิ้มให้

ตอนเย็นก็แอบมารดน้ำ ถอนหญ้า

เป็นเหมือนเป้าหมายระยะสั้น

ได้มองดูทุกวัน มันช่างสุขใจ

ทานตะวันต้นเล็กอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่

ไม่มีใครรู้เลย แม้แต่ภารโรง

นี่คือ Secret garden ของฉัน

เวลาผ่านไป

ทานตะวัน 5 ต้น เหลือต้นเดียว

และแล้ว เมื่อทานตะวันที่บ้านเริ่มผลิดอก

ทานตะวันในสวนแห่งความลับของฉัน

ก็เริ่มผลิบาน

ทานตะวันดอกเล็กๆ น่ารัก

บานให้ชื่นใจอยู่นานพอสมควร

ไม่ว่าใครจะสังเกตเห็นหรือเปล่า

ทานตะวันก็ได้ทำหน้าที่ดีที่สุดแล้ว

ทานตะวันเข้ามาเติมชีวิตฉัน ให้มีสีสัน

ทั้งทานตะวันที่บ้านตัวเอง

ทานตะวันที่บ้านเพื่อน

และทานตะวันที่โรงเรียน

วัยรุ่น ม.ปลาย สมัยนั้น

ต่างก็เครียดเรื่องเอนทรานซ์

วันๆ ขลุกอยู่กับตำรา ทำโจทย์ ติวหนังสือ

การได้ทำอะไรซักอย่างแล้วสำเร็จ

แบบเห็นกับตาในระยะเวลาสั้นๆ

ถือเป็นความสุขเล็กๆ

ที่มาหล่อเลี้ยงหัวใจที่กำลังแห้งแล้ง

สร้างความมั่นใจ สร้างความภาคภูมิใจ

ให้กล้าตั้งเป้าหมายที่ยากยิ่งกว่า

นั่นคือ การสอบเข้ามหาวิทยาลัย

หลายปีผ่านไป

ได้ปลูกทานตะวันอีกครั้ง

ทำให้นึกขึ้นได้ว่า

เวลาเราใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ

บางทีปัญหา ความเครียด

หรือแม้แต่ความซ้ำซากจำเจ

อาจทำให้เราเบื่อ หมดไฟ

อยากได้แรงบันดาลใจ

ลอง "แอบ" ทำอะไร

ที่มีแต่เราเท่านั้นที่รู้

อาจจะเป็นเป้าหมายเล็กๆ

แล้วค่อยขยับใหญ่ขึ้น

หรือจะทำเพื่อคนอื่นโดยไม่ให้เจ้าตัวรู้

แอบแบกเป้เดินทางคนเดียว

เข้าวัดปฏิบัติธรรม ถือศีล 8

ลองทำตัวเป็นยาจก

ใช้เงินครึ่งหนึ่งของปกติตลอด 1 เดือนให้ได้

ลองเดินเข้าไปในสลัม ชุมชนแออัด

หรือไปในที่ที่แตกต่างจากเรา

สมมติว่าเราเป็นเขา

เพื่อเอาใจเขามาใส่ใจเรา

หรือทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ

จบเรื่องหนึ่ง

เราจะรู้สึกประสบสำเร็จไปขั้นหนึ่ง

เป็นความสำเร็จแบบไม่กดดัน

เพราะไม่มีใครรู้

เป็นความลับระหว่าง "ตัว" กับ "ใจ"

ประสบความสำเร็จมากขึ้น

ความมั่นใจก็จะมากขึ้น

วันหนึ่ง เราจะเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่า

ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้

มีเพียงแค่ .. ไม่ได้ลงมือทำ

#ทานตะวัน #แรงบันดาลใจ