น้องเป็ดน้อย

นักศึกษา ปี 1 มช.

มีสิทธิ์อยู่หอในทุกคน

เมื่อขึ้นปี 2 จะอยู่ต่อ

ต้องทำคะแนนหอ

เช่น อยู่เวรรับโทรศัพท์

อยู่เวรเฝ้าห้องคอม

ร่วมกิจกรรมหอ

คนที่อยู่ห้องใกล้กัน

หรือฝั่งเดียวกันตั้งแต่ปี 1

บางทีก็กลายเป็นเพื่อน

หรือเป็นรูมเมทคนใหม่ในปีถัดไป

เพื่อนห้องใกล้ๆ กัน

ได้รับเลือกเป็นกรรมการหอ

ได้อยู่หอต่อ ปี 2 โดยไม่ต้องทำเวร

เพราะงานกรรมการหอ

มันเยอะกว่า ฮาา

ช่วงก่อนสอบ

นักศึกษาจะไปติวกันที่ห้องสมุด

โต๊ะหินอ่อนใต้หอหรือตึกคณะ

นักศึกษาหญิงหอใน

ต้องเข้าหอก่อน 4 ทุ่ม

ส่วนหอชายเปิด 24 ชั่วโมง

คืนนั้น

ฉัน ผู้ตั้งใจแน่วแน่

จะซึมซับความรู้เข้าสมอง

ที่ห้อง study ชั้น 1

กะจะโต้รุ่งไปพร้อมกับเด็กหอเดียวกัน

ที่มานั่งอ่านหนังสือเต็มแทบทุกโต๊ะ

เอาเข้าจริง

ก็เหมือนสถานที่

จะไม่สามารถสยบความง่วง

หลับมากกว่าอ่าน - -'

ตื่นมาเกือบเที่ยงคืน

หันซ้ายแลขวา

ว้าย .. ไม่มีใครซักคน

พลันสายตาก็เหลือบไปเห็น ..

เด็กแพทย์ปี 1 ชาย 3 หญิง 2

เดินถือหนังสือกับหมอน

มาหยุดนอกประตูข้างหอ

ประตูเหล็กดัดกว้างๆ

ไม่มีกระจกหรืออะไรกั้น

นั่นมัน .. น้องเป็ดน้อย

ตั้งชื่อเองจากบุคลิคของน้อง

ตัวเล็กๆ ขาว ใส ปากเผยอนิดๆ

คือที่มาของชื่อว่า เป็ดน้อย

จะดูว่าน้อง ปี 1 คณะอะไร

ไม่ใช่เรื่องยาก

เข็มลายการ์ตูนผสมกับ

สัญลักษณ์คณะแพทย์บนปกเสื้อ

เป็นกิมมิคน่ารักๆ ของฝั่งสวนดอก

(หมอ เภสัช ทันตะ พยาบาล)

ซึ่งลายจะเปลี่ยนไปทุกปี

เลยรู้ว่าเป็นว่าที่คุณหมอ

ว่าแต่เด็กๆ มาทำอะไรในเวลานี้ ?

น้องเป็ดน้อยไม่พูดพร่ำทำเพลง

หยิบกุญแจออกมาไข

เปิดประตูเข้ามาข้างใน 2 คน

หนุ่มน้อย โบกมือลา

ส่งสาวเจ้าเข้านอน

สองสาวก้าวฉับๆ ขึ้นบันได

ไม่ทันใส่ใจว่ามีคนเห็น

จะถ่ายรูป อัดคลิปก็ไม่ได้

สมัยนั้นมี Nokia 3310 ก็หรูแล้ว

เก็บความสงสัยไปถามเพื่อนประธานหอ

ว่าเด็กปี 1 มีกุญแจหอ

เข้าออกกี่โมงก็ได้เหรอเธอ

เพื่อนไม่รอช้าพากันสืบหาที่มา

ปรากฎว่า ..

น้องเคยยืมกุญแจกับแม่บ้าน

ไปซื้อยาหลัง 4 ทุ่ม

ยาก็ขายในเลม่อนกรีน

ซุปเปอร์มาเก็ตใต้หอชายฝั่งตรงข้าม

แม่บ้านคงไว้ใจ

เห็นว่าเป็นนักศึกษาแพทย์น่าเชื่อถือ

และร้านขายยาก็ใกล้แค่นี้

ใช้แป๊บเดียว

ที่ไหนได้ ..

คาดว่าน่าจะไปทำกุญแจสำรองหลังมอ

หลังมอก็ใกล้แค่นี้ .. เช่นกัน

ไล่เรียงวิเคราะห์ตามเหตุการณ์

คืนนี้ต้องหาพยานหลักฐาน

ส่วนฉัน..ผู้สังเกตการณ์ก็พร้อม

เอาหนังสือมาอ่านห้อง study

ที่เก่าเวลาเดิม

เพิ่มเติมคือ ยิ่งใกล้เที่ยงคืน ยิ่งลุ้น

แม่บ้านแอบดูจากห้องแม่บ้าน

ประธานหอ แอบอยู่ห้องไหนก็ไม่รู้

เมื่อหอนาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงคืน

พวกเธอก็ปรากฎตัว

เธอหยิบกุญแจมาไข

หมุนไปทั้งซ้ายและขวา

เพื่อนๆ ก็ลุ้นตลอดเวลา

แต่ว่าก็ไม่สามารถไขได้

กุญแจเป็นอะไรไปหนอ

เมื่อวานยังเปิดได้อยู่เลยนี่

งุนงง สับสน ตะโกนก็อาจโดนจับได้

จึงต้องเดินกลับไป

ติวหนังสือโต้รุ่งใต้หอชายเอย

สรุปกรรมการหอและแม่บ้าน

เปลี่ยนแม่กุญแจตอนกลางวัน

และเพื่อความมั่นใจ

จึงซุ่มดูอีกอีกคืนว่ายังทำอีกรึปล่าว

แต่นี่ขอตัว

เที่ยงคืนต่อเนื่อง 3 วัน ฉันไม่ไหว

ใจฉันมันก็ไม่ไหว

น้องเป็ดน้อยทำลายความเชื่อใจ

ที่ฉันมีต่อเธอ

เด็กน้อยน่ารักสดใส วัย 18

พ่วงท้ายด้วยการศึกษาสูง

สมองระดับหัวกระทิ

ยอมทำผิดกฎที่ใครก็ไม่กล้าทำกัน

เพียงเพื่อสนองความต้องการตัวเอง

ส่วนเพื่อนทั้งชายและหญิง

ก็ไม่เห็นว่าการลักลอบเข้าออกผิดเวลา

เป็นเรื่องที่กัลยาณมิตร

ควรห้ามปรามหรืออย่างไร

แล้วจบไปเป็นหมอ อ่อ

อ่านเจอเรื่องราวของน้อง

เลยได้รู้ว่าจบมัธยมที่ไหน ลูกเต้าเหล่าใคร

จากคอลัมภ์คนเก่งทายาทคนดัง

ในนิตยสารหรือหนังสือพิมพ์อะไรซักอย่าง

เป็นลูกสาว ผอ.โรงพยาบาลประจำจังหวัดหนึ่ง

พ่อก็เป็นหมอ

เหมือนจะมีคำบรรยายคล้ายๆ

"ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น"

หล่นใกล้จริงไหมหนอ

ไม่อยากจะคิดต่อเลย

#นักศึกษามช#มช #เรื่องเล่าเด็กมช #เด็กหอ