จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการเรียนรู้ชีวิตหรือที่บางคนเรียกว่า 'วิชาชีวิต' นั้นแตกต่างจากวิชาเรียนในห้องเรียนมาก เพราะไม่มีครู ไม่มีหนังสือ หรือห้องสอน เหมือนที่บทความกล่าวไว้จริง ๆ ชีวิตสอนเราทุกวัน ไม่ว่าจะแง่บวกหรือแง่ลบ เราต้องเรียนรู้ที่จะรับผิดชอบกับความผิดพลาดของตัวเอง ทุกความล้มเหลวเป็นบทเรียน แม้หลายครั้งจะเจ็บปวดและเหนื่อยล้า แต่สิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนคือเวลายังเดินหน้าต่อไป และเราต้องก้าวไปกับมันให้ได้ ในช่วงเวลายากลำบาก หลายคนอาจรู้สึกหมดแรงหรือท้อแท้ แต่การมองโลกในแง่ดี แม้ไม่สามารถลบปัญหาได้ทันที แต่จะช่วยให้เรามีจิตใจที่เข้มแข็งขึ้น พร้อมจะลุกขึ้นสู้ใหม่อีกครั้ง และยังเปิดโอกาสให้เราเห็นว่าปีหน้า หรือวันข้างหน้าอาจจะมีสิ่งดี ๆ รออยู่ ผมอยากเน้นย้ำว่าชีวิตของแต่ละคนมีจังหวะและเส้นทางไม่เหมือนกัน บางคนอาจสำเร็จเร็ว บางคนต้องใช้เวลา แต่ไม่ได้แปลว่าใครแพ้หรือชนะ เพียงแค่เราเดินไปข้างหน้า ไม่หยุดนิ่ง ทุกก้าวเล็ก ๆ ก็เป็นความก้าวหน้าที่สำคัญ ลองมองข้อผิดพลาดและวันที่เหนื่อยยากเป็นแค่บทเรียนหนึ่งในชีวิตที่ต้องเรียนรู้ ให้ความเห็นใจตัวเองและอดทนต่อสิ่งที่กำลังเจอ แล้วคุณจะพบว่าการมองโลกในแง่ดีช่วยเยียวยาจิตใจได้อย่างไม่น่าเชื่อ อย่างน้อยก็ช่วยลดความทุกข์และเพิ่มความหวังให้กับวันพรุ่งนี้ได้อย่างแท้จริง