✋ ทำไมคนชรา ถึงถูกทอดทิ้ง .!!
มีคนเคยกล่าวไว้ว่าเป็นเพราะคนที่รักเขามากที่สุด ( พ่อ ,แม่ ) ได้ จากเขาไปแล้ว .!!
แล้วลูกละ .! ก็ลูก มีลูก (หลาน) ที่พวกเขา ต้องดูแลไง .!ลูก มองว่า.. ลูกของเขา เป็นภารกิจ เขามีหน้าที่ต้องดูแล
( เป็นความรับผิดชอบ ที่ทำให้ เขาเกิดมา เป็น..อีกครอบครัว ) ส่วนพ่อแม่ มีลูกตั้งหลายคน ก็ แบ่งใจกันมาดูแล
ยิ่งในแง่ของ เศรษศาสตร์ วัตถุที่เสื่อมค่า จะมีมูลค่าลดลง ส่วนลูก เป็นวัตถุ ที่มีมู ลค่าเพิ่ม จึงทุ่มเทใส่ใจ เอาใจใส่ ( เป็นการลงทุน หวังผลตอบแทน หรือไม่ แล้วแต่บุคคล )
แต่ในแง่ สังคมศาสตร์ , มนุษย์ศาสตร์ , ศาสนศาสตร์ สิ่ง ที่ เรา ถูกหล่อหลอมมา ก็คือ ความกตัญญู กตเวที รู้บุญคุณบุพการี ตอบแทนผู้มีพระคุณ
พ่อแม่ เป็น..พระในบ้าน 🙏 พระพุทธองค์ ทรงกล่าวไว้ว่าหน้าที่เรา
- ดูแลตัวเองให้ดี อย่าให้เจ็บป่วย
- ดูแลพ่อแม่ให้ดี อย่าให้บกพร่อง
- ดูแลลูกให้ดี อย่าให้โดดเดี่ยว
เวลาที่เหลือ ค่อยจุนเจือ…..!
พ่อแม่ทุกคน ต่างก็เคยเป็น..ลูกมาก่อน ลูกทุกคน ต่างก็เคย มีพ่อแม่เลี้ยงดูมาก่อน. ครอบครัว จึงอาจหมายถึง สิ่งที่ครอบเราไว้ด้วยกัน อาจเป็น..บ้านที่อาศัยครอบใจทุกคนในบ้าน หลอมรวมใจไว้เป็นหนึ่งเดียว เมื่อลูกโตขึ้น เหมือน นกบินออกจากรัง ต่างไปสร้างครอบครัวใหม่
พ่อแม่ ให้ชีวิต แต่..ชีวิตลูก ลูกเป็น..เจ้าของชีวิต เขาเกิดมา เพื่อพบคู่ชีวิต สักวัน..ลูก ก็ จะเปลี่ยนสถานะ
จากลูก กลายเป็นพ่อแม่ จากพ่อแม่ กลายเป็นปู่ย่าตายาย
วัฎฎะ หมุนเวียน เปลี่ยนไปตามกาล สิ่งที่สถิตย์อยู่ในใจหลวมรวมกลายเป็นความทรงจำ.
ทำไม เวลาเรา คิดถึงใคร .! เราจะมีความสุข ก็ เวลาคิดถึง สารแห่งความสุขฮอร์โมน แอนโดรฟิล จะหลั่งออกซิโตซิน ฮอร์โมน ที่เป็นสายใยยึดโยงความผูกพันไหลผ่านจากน้ำนมแม่ การโอบกอด ผ่องถ่ายไออุ่น ผ่านการสัมผัส สามารถหลั่งได้เมื่อเราคิดถึงใครบางคน
แม้นไม่ได้สำผัส แค่ได้ยินเสียงปลายสาย ความอิ่มเอมใจ ก็ทำให้ฮอร์โมนพลั่งพลู ทะลักล้นท่วมใจ ได้ .!
เขามิได้จากเราไปไหน .! เขาอยู่ในใจเราเสมอ
เหมือนจันทร์ข้างแรม เขาแค่แอบซ่อนอยู่ เพียงเราระลึกถึงเขา ก็ จะโผล่มา เหมือน จันทร์ข้างขึ้น
( ความผูกพัน VS ความสัมพันธ์ ) ^_* รักแม่. 🩷.
ประเด็นการทอดทิ้งคนชราในสังคมไทยเป็นเรื่องที่ซับซ้อนและสัมพันธ์กับปัจจัยหลายด้าน ทั้งเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และจิตวิทยา ในมุมมองเศรษฐศาสตร์ การลงทุนในลูกหลานถูกมองเป็นทรัพย์สินที่มีมูลค่า ซึ่งแตกต่างจากผู้สูงอายุที่มักถูกมองว่ามูลค่าลดลงตามวัยและสุขภาพที่เสื่อมถอย ทว่าในแง่มนุษยศาสตร์และศาสนา หลักกตัญญูและความกตเวทีเป็นพื้นฐานความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ต้องการการตอบแทนและดูแลกันอย่างไม่หวังผลตอบแทนโดยตรง นอกจากนี้สังคมไทยยังได้รับอิทธิพลจากความเชื่อและคติธรรมที่ส่งเสริมให้ผู้สูงอายุเป็น "พระในบ้าน" ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการชี้นำและสร้างความสมดุลทางจิตใจแก่สมาชิกในครอบครัว อย่างไรก็ตามความเปลี่ยนแปลงของสังคมเมืองและรูปแบบครอบครัวที่เปลี่ยนไป มีผลให้ความผูกพันแบบดั้งเดิมลดน้อยลง ทำให้คนชราอาจรู้สึกโดดเดี่ยวและถูกทอดทิ้งได้ง่ายขึ้น การรักษาความสัมพันธ์ในครอบครัวจึงควรเน้นที่การสร้างสายใยความรักและการสื่อสาร เช่น การสร้างโอกาสพบปะพูดคุย ยืนยันคุณค่าและความสำคัญของผู้สูงอายุในครอบครัว รวมทั้งให้ความรู้เรื่องฮอร์โมนที่ช่วยเสริมความสุขเช่น ออกซิโตซิน ซึ่งปล่อยออกมาเมื่อเกิดการสัมผัสหรือคิดถึงกัน ทำให้เกิดความอบอุ่นใจและความผูกพันที่ดี สุดท้าย การเข้าใจวงจรชีวิตที่เปลี่ยนผ่านจากลูกสู่พ่อแม่และปู่ย่าตายาย ช่วยให้เราเห็นความหมายของความรับผิดชอบที่สืบทอดกันไปตลอดชีวิต การดูแลผู้สูงอายุจึงไม่ใช่เพียงหน้าที่ แต่เป็นการแสดงออกของความรักและความกตัญญูที่สร้างความสุขและความสมดุลในครอบครัวอย่างยั่งยืน
💓💓💓💓💓💓👍👍👍