แด่ คนคิดมาก ผู้กำลังเผาใจตัวเอง.
หลายๆคนชอบทำร้ายตัวเอง จะพูดให้ชัดขึ้นว่า เป็นคนที่ชอบทำลายความสุขของตนเอง ก็ ไม่ผิด ชีวิตคนเราเป็นไปไม่ได้ ที่จะพบแต่คนที่เราพอใจ ของที่เราพอใจเหตุการณ์ที่เราพอใจ
ชีวิต คือ สิ่งที่ประกอบด้วยร้ายและดีเป็นปกติ คนที่คิดมาก ย้ำคิดย้ำทำ ปล่อยวางอะไรไม่ได้เลย จึงกลายเป็น คนที่มีความทุกข์ใจได้ง่ายเป็นธรรมดา ความจริงแล้วหากเราต้องการเป็นคนที่มีความสุขมาก กว่าความทุกข์ เรา ควรฝึกใจของเราให้เป็น ผู้มีปัญญาทางธรรม รู้จักใจเย็น รู้จักนิ่ง รู้จักให้อภัย รู้จักนำพาใจตัวเองข้ามผ่านเรื่องเล็กๆน้อยๆ ในชีวิตไปบ้าง หลายคน เผาใจตัวเองอยู่ตลอดเวลา คิดมากกับทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต การใช้ความคิด ก็เรื่องหนึ่ง การถูกความคิดใช้ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง เรา ต้องรู้จักแยกแยะให้ออกว่า อะไรเป็นอะไร อย่าไปหลงเข้าใจว่า การถูกความคิดเล่นงาน
เป็นเรื่องเดียวกับการใช้ความคิด การดูแลความคิด ก็คือ การดูแลชีวิตของตนเอง ความคิดคือ สิ่งที่อยู่กับเราตลอดเวลา มันให้ความหวัง และมัน ก็ทุบความหวังของเราให้พังทลาย มันทำให้เรารู้สึกอบอุ่น กล้าหาญ และมัน ก็ทำให้เรารู้สึกโดดเดี่ยว อ้างว้าง และหวาดกลัว
ทุกอย่างอยู่ที่ สติ สติของเรา จะต้องมีพลังและมีคุณภาพ หากขาดสติหรือมีสติที่อ่อน กำลัง ไร้คุณภาพเสียแล้ว เราก็ไม่ต่างอะไรกับ ผีเร่ร่อน ลองมองไปที่ ชีวิตของผีเร่ร่อน ในโลกกว้างใหญ่ มีทั้งท้องทะเล ภูเขา ทั้งสวนดอกไม้งามตา แต่ช่างน่าเศร้า น่าแปลกที่ ผีตัวนี้ กลับเลือกที่ จะสิงสู่อยู่ในบ้านร้าง เพราะ ความยึดติด
เรา ยึดติดกับความคิดใด ความคิดนั้น ย่อมเสกสร้างโลกทั้งใบของเรา หยุดเผาตัวเองให้ตายทั้งเป็น ด้วยการเป็นคนคิดมาก เพราะชีวิตของคนคิดมาก แทบไม่มีอะไรดีเลย
ในมุมของความรู้สึก ก็มีแต่ทุกข์มาก กับทุกข์จนถึงที่สุด ลองตั้งสติ รู้สึกตัวให้เร็ว รู้จักเตือนตัวเอง รู้จักฝืนความคิดชินทางความคิดเก่าๆของตนเอง แม้วันหนึ่ง หากเลิกเป็น คนคิดมากได้ เมื่อไหร่ ชีวิตเล็กๆของเรา ก็ คงจะได้พบเจอความสุขกับเขาเสียที
เพราะความสุข อยู่ที่นี่ รอเราอยู่ ตรงนี้... มานานแล้ว./เทศบาลนครภูเก็ต



















ดูความคิดเห็นเพิ่มเติม