ความน่ากลัวของครอบครัว ไม่ใช่ ความยากจน แต่คือ การสื่อสาร ที่ กดดัน และทำร้ายกัน

หลายๆครอบครัว ไม่ได้ล่มสลาย เพราะ ขาดเงินทอง แต่ล่มสลายเพราะ คำพูด ที่เต็มไปด้วยการตำหนิ เสียดสี และขาดความอบอุ่น

บางบ้าน พูดกันด้วยความอ่อนโยน ไม่มีเสียงตะโกน ไม่มีคำตำหนิรุนแรง แต่บางบ้าน การสื่อสารเต็มไปด้วยเสียงแข็ง ความขัดแย้ง และการเอาชนะ.

1) นิสัยชอบย้อนถาม เช่น ตาบอด หรือไง มองไม่เห็น

เหรอ? บอกกี่ครั้งแล้ว ทำไมไม่ฟัง สักที? ไม่มีมือ เหรอ ทำเองไม่ได้ หรือไง?

คำถามแบบนี้ ไม่ได้สื่อถึงความห่วงใย แต่สื่อถึง การดูถูกและเยาะเย้ย. มัน เหมือนบอกว่า เธอผิด แถมยังโง่ และไม่เอาไหน

เริ่มต้นจากวันนี้ เวลาคุยกับคนในบ้าน ควรใช้ประโยคเชิงบวก และหลีกเลี่ยง การย้อนถามบั่นทอนจิตใจ

2) นิสัยชอบเถียงเอาชนะ ในหลายครอบครัว มักจะมีคน ชอบเถียงอยู่เสมอ ไม่ว่าคุณพูด อะไร เขา ต้องแย้ง ต้องจับผิด ต้องค้านตลอดเวลา. บ้านที่มีแต่การเอาชนะด้วยคำพูด สุดท้ายไม่มีใคร เป็นผู้ชนะจริง ๆ มีแต่เจ็บปวดกัน ทั้งสองฝ่าย ดัง ที่มี คน กล่าวไว้ว่า

ถ้าคุณ อยากอยู่ร่วมกับใคร ต้องรู้จักยอมบ้าง

บ้าน คือ ที่ที่เต็มไปด้วยความรัก ไม่ใช่สนามประลอง ไม่ใช่ที่ถกเถียงเอาชนะกัน.

อยู่กับครอบครัว อย่าเถียงเก่งนัก แต่ ให้ ชูใจ และ ยกย่องกัน จะทำให้ บ้านเต็มไปด้วยความสุข.

3) นิสัยชอบจับผิดและตำหนิ. หลายครอบครัวที่ไม่มีความสุข ก็ มักเต็มไปด้วยการวิจารณ์ จับผิด และดูถูกกันตลอดเวลา

คำพูดที่เต็มไปด้วยการตำหนิ เหมือน ปลวกตัวเล็ก ๆ ที่กัดกิน รากฐานครอบครัว ทีละน้อย จนบ้าน พังในที่สุด.

สิ่งที่ย้อนคืนไม่ได้ 4 อย่าง คือ

คำพูดที่พูด ออกไปแล้ว

ลูกศร ที่ถูกยิงออกไปแล้ว

เวลาที่ผ่านไปแล้ว และ

โอกาส ที่ถูกละเลยไปแล้ว.

เพราะเหตุนี้ คำพูดที่รุนแรง จึงเป็น สิ่งที่อันตรายที่สุด

บ้านที่เต็มไปด้วยคำพูดทำร้าย ต่อให้ร่ำรวยเพียงใด ก็ทำให้ คนในบ้าน อยากหนี ออกไป

บ้านที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น ต่อให้เรียบง่าย ก็ทำให้ คน อยากอยู่ใกล้ตลอดไป .

มีคำกล่าวที่ว่า ลิ้น ไม่มีกระดูก ก็ จริง แต่ทำร้ายจิตใจ ได้ ลึกที่สุด

เข็ม อาจจะเล็ก แต่ทิ่มแทงแล้ว เจ็บที่สุด ./เทศบาลนครภูเก็ต