หวังว่าสองรูปนี้ จะนำส่งคำตอบให้กับพวกเราที่กำลังถามตัวเองว่า ฉันจะหายมั้ย จะสวยเหมือนเดิมได้มั้ย
ช่วงที่สะเก็ดเงินของแม่อุไรทรุดหนักพร้อมการมาของอัลไซเมอร์ แม่ถูกกร้อนผม เพราะเชื่อว่าต้องทายา
ดิฉันเองคัดค้านหัวชนฝา ทั้งการใช้ยา ทั้งการตัดผมจนสั้นกุด แม่จะยังเหลืออะไรในชีวิต ถ้ารู้ตัวว่าอยู่ในสภาพน่าสงสารแบบนั้น
ตัดภาพมาที่วันปีใหม่ ญาติๆ และลูกหลานแวะมาสวัสดี ทุกคนพูดกับแม่ว่า ยายอุไรสวยจังเลย ยายผมสวยจัง
พวกเราไม่ได้ทำอะไรพิเศษ แต่แค่ทำทุกวัน ขอแค่มีใจมั่นคง ความมหัศจรรย์ก็ย่อมเกิดขึ้นได้
จากประสบการณ์ส่วนตัวของฉัน การดูแลผู้ป่วยที่มีหลายโรคร่วมกันอย่างสะเก็ดเงินและอัลไซเมอร์ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยในทุกๆ วัน เราต้องเรียนรู้ที่จะอดทนและรู้จักวิธีการที่เหมาะสมเพื่อช่วยให้คนที่เรารักมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น สำหรับแม่ของฉัน การตัดสินใจไม่ใช้ยาหรือการตัดผมสั้นมาก ๆ คือการปกป้องความเป็นตัวตนและศักดิ์ศรีของแม่ เพราะเธอเองก็ยังต้องการความรู้สึกดี ๆ ที่ทำให้เธอสวยและมั่นใจในตัวเอง แม้ว่าจะป่วย เธอเองก็อยากได้รับการยอมรับและความรักจากคนในครอบครัว เราไม่ได้มีวิธีการรักษาพิเศษใด ๆ แต่แค่ดูแลอย่างสม่ำเสมอในทุกๆ วัน ด้วยความเอาใจใส่และใจที่มั่นคง เช่น การทำความสะอาดหนังศีรษะด้วยผลิตภัณฑ์ธรรมชาติที่อ่อนโยน การนวดเบา ๆ เพื่อกระตุ้นเลือด หลีกเลี่ยงการใช้สารเคมีรุนแรง และที่สำคัญที่สุดคือ การให้กำลังใจและพูดคุยกับแม่เสมือนเธอยังเป็นคนที่มีคุณค่า การเห็นแม่ได้รับคำชื่นชมจากญาติ ๆ ว่าเธอยังสวยอยู่และผมยังดีอยู่ เป็นสิ่งที่ยืนยันได้ว่าความรักและความตั้งใจดูแลของเรานั้นมีผลจริง และทุกคนก็สามารถทำได้เช่นเดียวกัน สำหรับใครที่กำลังเจอสถานการณ์แบบนี้ ขอแนะนำให้ลองมองหาวิธีการดูแลที่ยึดตามใจคนป่วยเป็นหลัก ใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมจากธรรมชาติแทนยาและสารเคมี รวมถึงให้อารมณ์และจิตใจที่ดีแก่ผู้ป่วย เพราะสิ่งเหล่านี้สามารถสร้างทั้งความสวยงามและความสุขกลับคืนมาได้มากกว่าที่คิด
