ลองนั่งรถเมล์สุดสาย

ถ้าใครชอบนั่งรถเมล์เหมือนกัน แนะนำลอง “นั่งรถเมล์จากต้นทางถึงสุดสาย” สักครั้งนะ มันได้เห็นกรุงเทพในมุมที่ไม่เหมือนตอนนั่งรถไฟฟ้าหรือขับรถเองเลย ระหว่างทางมีทั้งช่วงเมืองแน่นๆ รถติดยาวๆ แล้วก็ช่วงที่โล่งจนรู้สึกว่า “ว่างเกินนนน” นั่งไปเรื่อยๆ เหมือนได้รีเซ็ตหัวเหมือนกัน เรื่องที่หลายคนถามบ่อยคือ “ที่นั่งรถเมล์” เลือกตรงไหนดีที่สุด สำหรับเราถ้าอยากดูวิว แนะนำฝั่งที่โดนแดดน้อย (ดูจากทิศทางตอนรถออกต้นทาง) เพราะรถเมล์เก่าๆ บางคันแดดส่องแล้วร้อนจริง โดยเฉพาะช่วงบ่ายๆ ถ้าเจอคันที่เปิดหน้าต่างได้ ลมเข้าดีจะช่วยเยอะ ส่วนคนที่เมารถง่าย ลองนั่งช่วงกลางคันใกล้ล้อหน้าๆ จะนิ่งกว่าท้ายรถ และถ้าอยากลงง่ายให้เลี่ยงนั่งลึกสุดด้านใน เพราะเวลาคนแน่นๆ จะลุกยาก “ภายในรถเมล์” ก็มีเสน่ห์อีกแบบนะ บางคันยังเป็นเบาะเก่าๆ นั่งแล้วเหมือนย้อนเวลา ค่ารถบางสายยังเริ่มที่ประมาณ 8 บาทด้วยซ้ำ แต่ข้อแลกเปลี่ยนคืออาจร้อนและเสียงดังหน่อย เราจะพกน้ำเปล่าขวดเล็กกับพัดพกพาไว้ตลอด (ช่วยชีวิตมาก) แล้วก็ใส่เสื้อที่ระบายอากาศดีๆ เพราะถ้ารถติดนานๆ อากาศจะอึดอัด ถ้าเป้าคือ “นั่งรถเมล์ไป” ถ่ายรูปวิวเพลินๆ แนะนำเลือกช่วงนอกพีค เช่น สายๆ วันธรรมดาหรือบ่ายวันหยุด คนไม่แน่น ได้ที่นั่งง่าย และมีโอกาสได้นั่งริมหน้าต่างมากกว่า ส่วนใครอยากลองเก็บให้ครบหลายสายแบบเราทำ ลองจดสั้นๆ หลังลงรถ เช่น เริ่มจากต้นทางกี่โมง ถึงสุดสายกี่โมง ช่วงไหนวิวดี ช่วงไหนรถติด จะได้เปรียบเทียบแต่ละสายได้สนุกขึ้น สุดท้ายทริคเล็กๆ ที่ช่วยให้ทริปสุดสายราบรื่น: เช็กป้ายปลายทางหน้ารถให้ชัวร์ก่อนขึ้น, เตรียมเงิน/บัตรให้พร้อม, ตั้งหมุดปลายทางไว้ในมือถือเผื่อหลง และถ้าเจอคันที่วิวดีมากแต่ร้อนไปหน่อย ก็ถือว่าเป็นเสน่ห์ของการนั่งรถเมล์แบบคลาสสิกเนอะ