ไวยากรณ์ที่เจอในข้อสอบบ่อยๆ

ไวยากรณ์ คือ “กฎ/แบบแผน” ของภาษา ที่บอกว่าเราควรเรียงคำ เติมคำลงท้าย หรือผันรูปประโยคยังไงให้สื่อสารได้ถูกต้องและเป็นธรรมชาติค่ะ ถ้าเทียบง่ายๆ คำศัพท์คือ “อิฐ” ส่วนไวยากรณ์คือ “แบบแปลนการต่อบ้าน” ต่อให้อิฐเยอะ แต่ไม่มีแบบแปลน ประโยคก็อาจฟังแปลกหรือผิดความหมายได้ สำหรับคนที่เตรียมสอบภาษาเกาหลี (หรือข้อสอบวัดระดับ/ไปทำงานอย่างถูกกฎหมาย) ไวยากรณ์มักออกในรูป “เลือกคำลงท้ายที่ถูก” หรือ “เติมรูปประโยคให้เหมาะกับสถานการณ์” เพราะฉะนั้นการรู้ความหมายของไวยากรณ์อย่างเดียวไม่พอ ควรรู้ด้วยว่าใช้กับใคร (สุภาพ/กันเอง) ใช้ในประโยคบอกเล่า คำถาม คำสั่ง หรือคำขอ ตัวอย่างไวยากรณ์พื้นฐานที่เจอในข้อสอบบ่อย และควรรู้หน้าที่ไว้ให้ชัด - 입니다/입니까: รูปสุภาพทางการ ใช้บอกเล่า/ถาม เช่น “นักเรียนครับ/คะ” “ใช่ไหม” - 주세요 / 아/어/해 주세요: ใช้ “ขอ/ช่วยทำให้หน่อย” อันหลังสุภาพกว่าและใช้เป็นประโยคขอร้องได้หลากหลาย - (으)세요: คำสั่ง/ชวนแบบสุภาพ เช่น “กรุณานั่ง” “ลองทำดู” - 고 있다: กำลังทำอยู่ (เน้นความต่อเนื่อง) ข้อสอบชอบหลอกกับ “ทำเสร็จแล้ว” - 고 싶다: อยากทำ/อยากไป (มักใช้กับความรู้สึกของผู้พูด) - 지만/하지만/그런데: แต่/อย่างไรก็ตาม ใช้เชื่อมประโยค “ขัดแย้ง” - (으)면: ถ้า/เมื่อ (เงื่อนไข) ชอบออกคู่กับสถานการณ์สมมติ - 지 마세요/지 마십시오: ห้ามทำ (ระดับสุภาพต่างกัน) ทริคที่เราใช้จำให้ทำข้อสอบได้ไวขึ้น 1) แยก “หน้าที่” ก่อนท่อง เช่น กลุ่มขอร้อง (주세요), กลุ่มกำลังทำ (고 있다), กลุ่มเงื่อนไข (으)면 2) ทำตัวอย่างประโยคสั้นๆ ของตัวเอง 1-2 ประโยคต่อไวยากรณ์ จะจำได้ดีกว่าท่องความหมายไทยอย่างเดียว 3) เวลาทำข้อสอบให้ดู “คำบอกใบ้” ในโจทย์ เช่น มีคำว่า 지금 (ตอนนี้) มักไปทาง 고 있다 หรือมีคำสุภาพในประโยค ก็ให้เลือกคำลงท้ายที่ระดับเดียวกัน สรุปคือ ไวยากรณ์คือกติกาที่ทำให้ประโยคถูกและเหมาะกับสถานการณ์ ยิ่งจับกลุ่มหน้าที่ + ฝึกทำประโยคจริง โอกาสพลาดในข้อสอบจะน้อยลงมากค่ะ