จากประสบการณ์ส่วนตัวและการติดตามข่าวสาร รู้สึกว่าปัญหารายได้ขั้นต่ำที่ทำให้หลายคนตกอยู่ในกับดักความยากจนเป็นเรื่องที่มีความซับซ้อนและส่งผลกระทบอย่างต่อเนื่องต่อชีวิตประจำวันของคนจำนวนมากในสังคมไทย โดยเฉพาะผู้ป่วยติดเตียงที่ไม่ได้รับรายได้ใด ๆ เลย และกลุ่มคนทั่วไปที่หางานทำลำบาก ส่งผลให้เกิดปัญหาขาดอาหารหรือ "อดมื้อกินมื้อ" อย่างที่เห็นในภาพรวม ในฐานะคนหนึ่งที่เคยทำงานในชุมชน มีโอกาสเห็นปัญหานี้จริง ๆ พบว่าการไม่มีรายได้ขั้นต่ำที่มั่นคงทำให้คนเหล่านี้เข้าไม่ถึงบริการสุขภาพหรือการรักษาอย่างครบถ้วน อีกทั้งยังทำให้ความหวังในการพัฒนาชีวิตตกต่ำลงอย่างมาก ทางเลือกและแนวทางแก้ไขที่เห็นว่ามีความสำคัญคือการสร้างระบบสวัสดิการที่ครอบคลุมผู้ด้อยโอกาสเหล่านี้ รวมทั้งการส่งเสริมการจ้างงานในชุมชนผ่านโครงการท้องถิ่น รวมทั้งการสนับสนุนจากภาครัฐและภาคเอกชนในการเพิ่มรายได้และโอกาสทางเศรษฐกิจ นอกจากนี้บทบาทของผู้นำทางการเมืองอย่างพรรคเพื่อไทยและนายกที่กล่าวถึงในข่าวสารเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยผลักดันนโยบายเหล่านี้ให้เกิดผล สิ่งที่สำคัญคือการตระหนักว่าปัญหานี้ไม่ใช่แค่เรื่องเศรษฐกิจเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวพันกับความเป็นอยู่และศักดิ์ศรีของมนุษย์ การรวมเสียงของประชาชนเพื่อเรียกร้องความเปลี่ยนแปลงและมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาจะเป็นหนทางที่นำไปสู่สังคมที่ดีขึ้นจริง ๆ