ในฐานะที่เป็นผู้ปกครอง ผมเข้าใจดีว่าการที่ลูกไม่ยอมแยกจากผู้ปกครองในตอนกลับบ้านอาจทำให้เกิดความวุ่นวายที่โรงเรียนเหมือนกันครับ ลูกผมก็เคยมีพฤติกรรมแบบนี้เหมือนกัน ไม่ยอมกลับห้องหรือกลับบ้านทั้งๆ ที่ครูบอกและพยายามอธิบาย พอเห็นลูกวิ่งหนี ต้องให้ครูคอยเจรจาด้วยซ้ำ ซึ่งบางครั้งก็ทำให้ครูและเจ้าหน้าที่ที่โรงเรียนเกิดความลำบากใจบ้างเหมือนกัน สิ่งที่ช่วยได้มากคือการพูดคุยกับลูกอย่างใจเย็น อธิบายเหตุผลและให้ลูกรู้สึกว่าการกลับบ้านเองครั้งนี้เป็นความน่าภูมิใจ ร่วมกับการสร้างความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมใหม่ เช่น การไปโรงเรียนเตรียมอนุบาล หรือแม้กระทั่งให้ลูกได้รู้จักกับครูและเพื่อนล่วงหน้า เพื่อให้ลูกมีความมั่นใจและพร้อมที่จะทำตามคำสั่ง การแบ่งปันประสบการณ์นี้ทำให้ผมเข้าใจว่าพัฒนาการของเด็กแต่ละคนแตกต่างกันมาก และบางครั้งก็ต้องใช้เวลา ความอดทน รวมถึงความร่วมมือระหว่างผู้ปกครองและโรงเรียนในการทำให้ช่วงเวลานี้ผ่านไปได้อย่างราบรื่นมากขึ้น นอกจากนี้ยังได้เห็นความน่ารักและความซนของเด็กในช่วงวัยนี้ ที่ถึงแม้จะลำบาก แต่เต็มไปด้วยความทรงจำที่มีค่ามากครับ