ในฐานะแม่ที่เคยผ่านช่วงเวลาป่วยไข้ บอกได้เลยว่าความรู้สึกห่วงลูกมันล้นใจจริงๆ โดยเฉพาะเมื่อต้องแยกจากลูกเพื่อไปรักษาตัวในห้องพิเศษที่โรงพยาบาล ความคิดถึงและความเป็นห่วงนั้นเหมือนหนึ่งสายใยที่ไม่เคยขาด แม้ว่าลูกอาจจะยังไม่เข้าใจสถานการณ์และไม่ได้รับรู้ความกังวลของแม่ แต่ภายในใจแม่กลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ไม่รู้ว่าจะมีใครดูแลลูกดีพอไหม หรือถ้าสิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้น ลูกจะเป็นอย่างไร สิ่งเหล่านี้ทำให้ใจแม่แทบขาด คุณแม่หลายท่านอาจเคยมีประสบการณ์เดียวกันกับการต้องการอยู่กับลูก แต่ร่างกายต้องการการพักฟื้น เราจึงมักจะอ้อนวอนและรอวันที่จะได้กลับไปอยู่เคียงข้างลูกอีกครั้ง สำหรับแม่ที่กำลังเผชิญกับความรู้สึกนี้ สิ่งสำคัญคือการพยายามรักษาสุขภาพและมองหาโอกาสสื่อสารกับลูกอย่างสม่ำเสมอ ไม่ว่าจะผ่านโทรศัพท์วิดีโอหรือคนในครอบครัวที่ช่วยดูแล เพื่อให้ความห่วงใยนั้นยังคงส่งผ่านไปถึงกันตลอดเวลา สุดท้าย การเข้าใจและรับมือกับความรู้สึกทั้งกายและใจในช่วงเวลานี้จะช่วยให้แม่มีพลังในการฟื้นฟูร่างกายและกลับไปลูกได้อย่างเต็มที่และมั่นใจ