การกลับมาของ exteen และไทม์แคปซูลที่กำลังจะถูกเปิด
การกลับมาของ exteen และไทม์แคปซูลที่กำลังจะถูกเปิดอีกครั้ง ในมุมของผมเอง
ถ้าพูดถึงชื่อ "Exteen" วัยรุ่นยุคปัจจุบันอาจจะงงว่าคืออะไร? แต่สำหรับชาว 90s - 2000s นี่คืออาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคนมีของครับ!
ในยุคที่ Facebook ยังไม่เกิด และโลกยังไม่มีสิ่งที่เรียกว่า "อัลก อริทึม" มาคอยกะเกณฑ์ชีวิต เว็บ Exteen คือพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของสายวาด สายเขียน และคนชอบระบายความในใจ
สมัยนั้น Workflow ของพวกเราคลาสสิกมากครับ
ปั่นงานวาดแฟนอาร์ตหรือเขียนไดอารี่ลงในบล็อกตัวเอง (อาจจะมีตกแต่ง CSS หน้าเว็บจนตาแฉะ) ก๊อป Link ไปโพสต์แนะนำตัวหรือแปะผลงานในเว็บบอร์ดอย่าง All-Final หรือ Pantip ห้องการ์ตูน แล้วก็ไปนั่งลุ้นรออ่านคอมเมนต์ที่ยาวและจริงใจสุด ๆ
แต่ล่าสุดกับการขยับตัวของ Exteen ai ที่ประกาศว่าจะกู้ข้อมูลบล็อกเก่าๆ กลับมาให้เราได้อ่านกันอีกครั้ง ก็ทำให้เกิดเสียงแตกออกเป็นสองฝั่งอย่างน่าสนใจครับ
ความเห็นที่ต่างกัน... เมื่ออดีตกำลังจะฟื้นคืนชีพ
🛑 ฝั่งที่ไม่อยากให้กลับมา ส่วนใหญ่กังวลเรื่อง Digital Footprint ครับ หลายคนเคยเขียนอะไรที่ เบียวสุดขีด หรือระบ ายความรู้สึกในวัยเด็กที่วันนี้กลับไปอ่านแล้วอาจจะอยากเอาหน้ามุดแผ่นดินหนี รวมถึงความกังวลเรื่องความปลอดภัยของข้อมูลว่าระบบใหม่จะดูแลได้ดีแค่ไหนหลังจากหายไปนานมาก
✅ ฝั่งที่อยากให้กลับมา คือกลุ่มที่มองว่านี่คือจดหมายเหตุทางจิตวิญญาณ งานวาดชิ้นแรก ๆ พล็อตนิยายที่ลืมไปแล้ว หรือความทรงจำที่ตกหล่นไปตามกาลเวลา หากมันถูกกู้กลับมาได้ มันคือการได้เห็นพัฒนาการของตัวเองที่หาซื้อไม่ได้จากที่ไหน
แล้วฝั่งไหนน่าเข้าข้างมากกว่ากันในมุมของผมเอง?
ถ้าถามใจคนทำงานสายดีไซน์และคอนเทนต์อย่างผม ผมมองว่าฝั่ง "อยากให้กลับมา" มีน้ำหนักที่น่าสนใจกว่าในแง่ของ Creative Legacy ครับ
แม้ความเขิน (Cringe) จะเป็นเรื่องจริง แต่ในโลกของการเติบโต แต่หลักฐานความพยายามคือสิ่งที่ม ีค่ามากครับ การเห็นลายเส้นที่ยังไม่นิ่งในวันนั้น คือเครื่องยืนยันความสำเร็จในวันนี้ ส่วนเรื่องความเป็นส่วนตัวนั้น เป็นหน้าที่ของทีมบริหารจัดการที่จะต้องมีระบบจัดการสิทธิ์ (Permission) ให้เจ้าของบล็อกเลือกว่าจะ "เปิด" หรือ "ปิด" งานของตัวเองครับ
ความในใจของผม...
สำหรับผมแล้ว ผมอยากให้มันกลับมาครับ ผมอยากเห็นงานวาดแฟนอาร์ตสมัยนั้นอีกครั้ง อยากกลับไปอ่านความคิดของตัวเองในวันที่ยังไม่มีภาระหน้าที่มากมายเหมือนตอนนี้ แม้มันจะดูตลกหรือเชยไปบ้าง แต่มันคือรากฐานที่ทำให้ผมเป็นผมในวันนี้ การได้เห็น "จุดเริ่มต้น" ของตัวเองอีกครั้ง มันเหมือนการเติมพลังงานให้เราเดินต่อไปข้างหน้าได้ดีจริง ๆ ครับ
แล้วเพื่อนๆ ล่ะครับ? ใครเคยผ่านประสบการณ์ "ปั่นเอน ทรี" หรือ "จัดคอมมูฯ" บน Exteen บ้างไหม? มีความทรงจำอะไรที่ยังค้างอยู่ในนั้น และอยากให้มันกลับมาไหม? มาลองแชร์ความหลังกันหน่อยครับ เผื่อเราจะเคยคอมเมนต์บล็อกกันและกันในวันนั้นก็ได้นะ!
ในความทรงจำของเราชาวยุค 90s-2000s นั้น Exteen ถือเป็นบ้านหลังใหญ่ที่ให้พื้นที่เราได้แสดงความคิดสร้างสรรค์อย่างอิสระ ตั้งแต่การเขียนไดอารี่เล่าเรื่องชีวิตประจำวัน ไปจนถึงการลงแฟนอาร์ตที่เราภูมิใจมาก และสิ่งที่ทำให้ Exteen น่าจดจำคือความเป็นกันเองของชุมชนที่ยังคอยคอมเมนต์และสนับสนุนกันอย่างจริงใจ เพราะในยุคนั้นยังไม่มีโซเชียลมีเดียยักษ์ใหญ่อย่าง Facebook หรือ Instagram มาคอยกวนใจ เราจึงมุ่งมั่นในเนื้อหาที่เรารักมากจริงๆ การที่ Exteen กำลังจะเปิดคืนข้อมูลในรูปแบบไทม์แคปซูล เป็นเหมือนการเปิดกล่องความทรงจำที่เก็บรักษาแง่มุมต่างๆ ของวัยเยาว์ไว้อย่างลึกซึ้ง ซึ่งทำให้หลายคนรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ย้อนกลับไปดูสิ่งที่เคยสร้างไว้ อีกทั้งยังเป็นโอกาสดีที่เราจะได้เห็นพัฒนาการของตัวเองผ่านผลงานเหล่านั้น อย่างไรก็ตาม ก็มีเสียงเตือนเรื่องสิทธิ์ความเป็นส่วนตัวและ Digital Footprint ที่ทำให้บางคนกังวลว่าการนำข้อมูลเก่าๆ มารื้อฟื้นอาจมีผลตามมาทีหลัง แต่ในฐานะคนที่เคยใช้ Exteen มาก่อน ผมเห็นว่าสิ่งสำคัญคือการบริหารจัดการสิทธิ์ให้เจ้าของบล็อกสามารถควบคุมได้ว่าจะเผยแพร่หรือเก็บข้อมูลนั้นไว้เป็นส่วนตัว การได้เห็นเส้นทางทางศิลปินหรือผู้เขียนผ่านผลงานที่เคยถูกสร้างนั้นช่วยเติมเต็มกำลังใจและสร้างแรงบันดาลใจให้เราอีกครั้ง ที่สำคัญยังเป็นเอกลักษณ์ของยุคสมัยที่เราควรรักษาไว้เพื่อคนรุ่นหลังด้วย ถ้าใครเคย „ปั่นเอนทรี‟ หรือมีความทรงจำดีๆ จากการจัดคอมมูฯ บน Exteen ตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมที่เราจะกลับไปสัมผัสความสุขนั้นอีกครั้ง ผ่านแพลตฟอร์มดีไซน์ใหม่ที่จะทำให้ประสบการณ์ในอดีตกลับมามีชีวิต และเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ดิจิทัลที่ควรค่าแก่การจดจำโดยแท้
