เคยรู้สึกไหมว่าความกลัวที่แท้จริงไม่ใช่ความกลัวจากคนอื่น แต่คือความกลัวจากใจกายของเราเอง? ส่วนตัวแล้วเคยผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปแบบที่ไม่อาจย้อนกลับ แม้จะอยากให้สิ่งนั้นไม่เกิดขึ้น ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เราหมดความมั่นใจในตัวเองและเริ่มสงสัยว่าเมื่อไหร่ที่เราจะหายเหนื่อยจากสิ่งที่ทำให้ใจเปลี่ยนไป เมื่อใดที่เราเริ่มเปลี่ยนใจ หรือไม่เหมือนเดิม มันสร้างความเจ็บปวดที่ลึกซึ้ง เพราะเราจะรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองก้าวผ่านจุดที่ไม่มีวันย้อนกลับ แม้หลายคนบอกว่าการเปลี่ยนแปลงคือธรรมชาติ แต่สำหรับบางครั้ง เรากลับไม่พร้อมรับมันอย่างเต็มที่ สิ่งที่สำคัญสำหรับคนที่เจอความรู้สึกแบบนี้คือการให้เวลาตัวเองอยู่กับความรู้สึกเหล่านั้นอย่างจริงใจและซื่อสัตย์ ไม่จำเป็นต้องเลียนแบบใครหรือรีบเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อให้เหมือนเดิม เพราะการยอมรับใจตัวเองในทุกสภาพแวดล้อมเป็นอีกก้าวหนึ่งของการเติบโต นอกจากนี้ การเปิดใจคุยกับเพื่อนหรือคนที่เราไว้ใจเกี่ยวกับความรู้สึกที่เปลี่ยนไป ก็เป็นวิธีที่ช่วยให้เข้าใจตัวเองมากขึ้น และได้คำแนะนำจากมุมมองที่ต่างออกไป ทำให้ความกลัวในใจลดน้อยลง ท้ายที่สุด ทุกการเปลี่ยนแปลงในใจ แม้จะยากและเจ็บปวดนั้น สามารถเป็นจุดเริ่มต้นของการค้นพบตัวเองในเวอร์ชั่นที่แข็งแรงและเข้าใจตัวเองมากขึ้น ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับการให้โอกาสและเวลาที่เรายอมรับความเปลี่ยนแปลงนั้นด้วยความเมตตาต่อตัวเอง